Site-archief

Dichter van de maand april

Sabine Kars

.

De dichter Sabine Kars ken ik al jaren. Eind 2012 stonden we al eens samen op een podium met andere dichters in Brielle, ze werd 3e bij de eerste Ongehoord! gedichtenwedstrijd met het gedicht ‘Thuisfront’, ze trad als dichter op in het Witte Kerkje in Maassluis op mijn verzoek, we werden beide uitgenodigd door Greta Lugtmeier bij de presentatie van haar bundel ‘Onderstroom’ in 2015 en ik werd door haar en Mas Papo als eerste studiogast uitgenodigd bij hun prachtige radioprogramma bij B-FM met als titel ‘Over poëzie en muziek’ https://www.overpoezieenmuziek.nl.

Sabine Kars heeft zich door de jaren heen ontwikkeld als een zeer boeiende en bijzondere dichter. Ik plaatste al eerder gedichten van haar op dit blog en deze maand dus elke zondag een gedicht van haar hand. Vandaag als eerste een gedicht ‘A capella’.

.

A capella

.

ik zag je gaan

in jouw allerlaatste huid

en buiten werd het almaar kouder

.

je wilde weg uit dit huis waar je

nergens kon dansen, nergens kon huilen

nu staan je ogen te huur

.

ergens moet er iets vergeten zijn

maar niet het grafieten baden

in een ontluisterende jeugd

.

er was niets om voor te blijven en

onder het aanhoudend stijgen

van heliumgevulde huizen

raak ik ook jouw woorden kwijt

.

je glazen vragen die herhaalden

de verhalen op de vlucht

was je toen al weg?

.

nu waai je uit

en hoor ik enkel nog

het schudden van een rusteloze taal

.

wat rest

is het telkens weer

het telkens weer gaan zingen

.

en de bloemen die zich roeren

wie weet is het de laatste dag

.

Advertenties

Prijswinnaars Ongehoord! Poëziewedstrijd

Juryrapporten en gedichten

.

Om het verslag van de Ongehoord! Poëziewedstrijd af te ronden zal ik de komende dagen de winnende gedichten en de juryrapporten hier publiceren.

.

3e prijs:  Sabine Kars

.

thuisfront

hier drijf ik – in alle staten
sluit ik elke lente in

ik ben een leger
van verdragen ik schend me
tot de laatste zin en ik gier

uit al mijn gaten

dit huis wraakt en splijt en wreekt
hier pleegt de huismeester verraad

ik woed waar ik schuil en ik graaf me in

ik graaf me in en ik baar mijnen
maak alles met mijn grond gelijk dit huis
stond nimmer op de kaart dit huis is

al zijn wachters kwijt

als ik kon zijn wie ik graag wilde zou ik
bedaard in mij ten onder gaan

maar ik liet
de vijand binnen

verschroeide aarde

nu zal ik altijd oorlog zijn

.

Juryrapport

Toen wij, de drie juryleden, ieder een eigen top vijf op tafel legden, kwamen er in feite ruim tien gedichten uit als mogelijke winnaars. Dat is geen slechte score. Door wikken en wegen kozen we uiteindelijk de drie die hier worden gepresenteerd.

Ik heb onder andere ‘thuisfront’ verdedigd.

Het is een beeldend gedicht dat de lezer snel naar binnen zuigt.

Ik is zelf de zonde, het drijft in alle staten, giert uit al zijn gaten.

De beelden zijn niet mis te verstaan: ze staan als het huis waar de zonde in schuilt.

Ze houden de boog gespannen en verraden slechts mondjesmaat waar het om gaat.

De spanning zit ook in de taal. Het gedicht is geschreven  in vrij vers, maar de dichter bedient zich van toevallig rijm en binnenrijm en slaagt er vooral in door klank de tekst aaneen te binden. De langgerekte klinkers in verschillende woorden zoals: wraakt, wreekt, pleegt, verraad, graaf enzovoort, leveren boeiende muziek op. Je leest en herleest. Ik had telkens de neiging om de tekst hardop te zeggen.

De dichter gebruikt geen kapitalen,‘thuisfront’ is één lange zin met grote woorden. Het totale beeld is een overdrijving, met ironie als ondertoon. Hoofdzonde is in zich ook een overdrijving. Vorm klopt met de inhoud. Maar waar grote woorden vallen, loert het gevaar van overdaad. Dit gedicht is op het randje. Ik herlees het. Het blijft staan. Toch twijfel ik over de voorlaatste regel.

De dichter is zelf in de huid van de woede gekropen.

Niet de heilige woede – Gods toorn, maar woede die vernietigt.

En hij biecht die woede op, hij biecht zijn onmacht op om anders te doen.

Gaat in de finale recht op zijn doel af. Missie geslaagd.

maar ik liet

de vijand binnen

nu zal ik altijd oorlog zijn

Jana Beranová

Verslag van een prijsuitreiking

Ongehoord! Poëziewedstrijd 2012

.

Op de 11e van de 11e was het dan zover; de prijsuitreiking van de eerste officiële Ongehoord! poëzieprijs. De vaste lezers van dit blog weten dat ik in 2009, 2010 en 2011 een gedichtenwedstrijd heb georganiseerd onder de lezers van dit blog. Omdat dit erg veel werk gaf (het aantal inzendingen steeg per jaar naar 160 in 2011) was een opvolging door ongehoord! (waar ik secretaris/penningmeester van ben) een logische. Er bleek bij Ongehoord! de wens te zijn om het poëtisch talent in Rotterdam en omstreken, de gelegenheid te bieden zich verder te ontwikkelen en hoe beter dan middels een gedichtenwedstrijd.

Al snel hadden we een thema ‘Let the sin begin’ en een muzikale omlijsting Einstein Barbie. Nu de gedichten nog. En dat hebben we geweten. In minder dan een half jaar ontvingen we 165 inzendingen. Van jong en oud, man, vrouw, Nederlanders en Vlamingen. Ook het vragen van de jury ging voorspoedig. De voormalige stadsdichter van Rotterdam Jana Beranová, oud Ongehoorder! en bestuurslid van de stichting Nadorst Joris Lenstra en bibliotheekcollega bij de OB Rotterdam Liselore Scheffers waren bereid te jureren.

Er werd nagedacht over de prijzen, een kunstenares benaderd, Lillian Mensing was bereid het kunstwerkje voor ons te vervaardigen en er werd gezocht naar een plaats voor de prijsuitreiking want die moest groots en feestelijk worden. De bibliotheek van Rotterdam was bereid het bibliotheektheater aan ons aan te bieden (en dat daags na het Lezersfeest!).

Alle seinen stonden op groen. de jury kon aan het werk, de voorbereidingen werden getroffen voor de prijsuitreikingen gistermiddag was het dan zover. Ruim 100 mensen kwamen naar het bibliotheektheater om daar te genieten van de genomineerde dichters die hun eigen gedicht voordroegen (voor zover ze aanwezig konden zijn), er was de meeslepende muziek van Einstein Barbie, Macel Vaandrager die het programma aan elkaar praatte en ik zelf mocht nog een aantal gedichten over de 7 hoofdzonden voordragen uit mijn bundel Zichtbaar alleen. En toe was het moment daar; de derde prijs met het voorgelezen juryrapport door Jana Beranová was voor het gedicht Thuisfront van Sabine Kars, de tweede prijs met het juryrapport voorgelezen door Liselore Scheffers was voor het gedicht Heeft u voor mij van Erna Spoelstra en de winnaar van de Ongehoord! Poëzieprijs 2012, waarbij het juryrapport werd voorgelezen en de prijs werd overhandigd door Joris Lenstra was voor het gedicht In de ochtendfile van Hervé Deleu.

Een dankwoord van Hervé voor de organisatie en de jury, een laatste uitbarsting van muzikaal ‘geweld’ door Einstein Barbie en de eerste officiële Ongehoord! Poëziewedstrijd was een feit. Het bestuur van Ongehoord! wil alle deelnemers, de juryleden, Einstein Barbie, de medewerkers van de bibliotheek rotterdam en het bibliotheektheater, kunstenares Lillian Mensing, fotografe Irene en filmer Peter hartelijk bedanken en we hopen in 2013 weer een mooie wedstrijd en afsluiting te kunnen neerzetten.

.

 

Hervé Deleu leest het winnend gedicht voor: In de ochtendfile

.

In de ochtendfile

Schuivend in de ochtendfile
na een nacht onrustig
verwordt de tijd tot haar intieme bondgenoot.
Wellustig stuwt vanuit de diepte
de autoverwarming haar jeanspijpen binnen.
Even krult ze de tenen.
Ongegeneerd omklemt ze
de gladde kop van de pookversnelling
en ademt traag.
Haar elegante hand
glijdt ritmisch de verchroomde stang op en neer
terwijl haar voet met de motor speelt
en vibraties jaagt
door haar hele onderlijf.
Ze spiedt in de achteruitkijkspiegel
waarin haar genietende ogen
alléén die van haar ontmoeten.
Nog even duurt het spel
waarvan zij meester is.
Als de file oplost
droogt ook haar onvervuld verlangen.
%d bloggers liken dit: