Site-archief

Poëzie op een auto

Katie Eberhart

.

Schrijfster en dichter Katie Eberhart en haar echtgenoot Chuck Logsdon woonden enkele jaren in Anchorage Alaska.  Katie werkte in de loop van de jaren als onderzoeker, econoom en data-consultant, maar bleef ook schrijven. In 2010 verdiende ze een MFA van de Rainier Writing Workshop aan de Pacific Lutheran University. Katie’s gedichten en essays zijn verschenen in Cirque Journal’, ‘Sand Journal’, ‘Elohi Gadugi Journal’ en in andere magazines. In 2011 verhuisden Katie en Chuck naar Bend, Oregon, waar Katie blogt over natuur en literatuur.

In Oregon begon Katie me het beschilderen van hun auto’s. Niet meteen met poëzie al had één auto wel het opschrift ‘I brake for poems’ achterop. Tijdens de Oregon Poetry Association Conference in Forest Grove in 2012 kwam ze echter met haar nieuwste aanwinst ‘The poetrycar’. Met een permanent marker schreef ze gedichten op haar auto. Soms wilde ze de gedichten vervangen en dan moest ze met nagellak verwijderaar aan de gang en daarom is ze nu bezig met het zoeken naar magnetische letters.

Katie Eberhart gebruikt zinnen en strofes uit gedichten die ze mooi vindt zoals uit het gedicht van Jack Gilbert ‘A brief for the defence’.

.

A Brief For The Defense

.

Sorrow everywhere. Slaughter everywhere. If babies

are not starving someplace, they are starving

somewhere else. With flies in their nostrils.

But we enjoy our lives because that’s what God wants.

Otherwise the mornings before summer dawn would not

be made so fine. The Bengal tiger would not

be fashioned so miraculously well. The poor women

at the fountain are laughing together between

the suffering they have known and the awfulness

in their future, smiling and laughing while somebody

in the village is very sick. There is laughter

every day in the terrible streets of Calcutta,

and the women laugh in the cages of Bombay.

If we deny our happiness, resist our satisfaction,

we lessen the importance of their deprivation.

We must risk delight. We can do without pleasure,

but not delight. Not enjoyment. We must have

the stubbornness to accept our gladness in the ruthless

furnace of this world. To make injustice the only

measure of our attention is to praise the Devil.

If the locomotive of the Lord runs us down,

we should give thanks that the end had magnitude.

We must admit there will be music despite everything.

We stand at the prow again of a small ship

anchored late at night in the tiny port

looking over to the sleeping island: the waterfront

is three shuttered cafés and one naked light burning.

To hear the faint sound of oars in the silence as a rowboat

comes slowly out and then goes back is truly worth

all the years of sorrow that are to come.

.

Advertenties

Limonade

Arjen Duinker

.

Niet alleen is Arjen Duinker (1956) schrijver en dichter, hij maakte ook de cryptogrammen voor Het Vrije Volk en schreef hij (sport) columns. Hoewel hij al in 1980 debuteerde in Hollands Maandblad, kwam zijn debuutbundel pas uit in 1988 getiteld ‘Rode oever’. Hierna volgde nog vele bundels. Ook publiceerde Duinker gedichten in tijdschriften en magazines als De Gids, Tirade, Ons Erfdeel, Optima en Raster. In 2001 won hij de Jan Campert-prijs voor de bundel ‘De geschiedenis van een opsomming’ en in 2005 de VSB Poëzieprijs ‘De zon en de wereld’.

In 2009 verscheen de bundel ‘Buurtkinderen’ bij uitgeverij Querido. Uit deze bundel het gedicht ‘Limonade’.

.

Limonade

.

Hoe noemen ze deze buurt?

Stapel handen op tafels,

Sleur de geweerschoten uit de donkergroene stegen,

.

Giet limonade in donkergroene glaasjes,

Blaas langs de tederheid van taal,

.

Bewonder de ongekende oorringen,

Bewonder de hoek van dertig graden,

Betreed het leven via de open deur.

.

Charles Bukowski is my dad

Elaine Feeney

.

Poëzie is niet alleen iets van het verleden. Dus mag in een Ierse dichtersweek ook de moderne Ierse poëzie niet ontbreken. Elaine Feeney (1979) is geboren in Galway. Zij won in 2008 de Cúirt Grand Slam. Dit festival was van oorsprong een poëziefestival maar heeft de laatste jaren een verandering ondergaan naar een breed jaarlijks literatuurfestival.  Zij is opgeleid in het Presentation College van de stad en studeerde Engels op St. Jarlath’s College, Tuam. Feeney heeft internationaal gepresteerd sinds haar eerste slam succes. Zij wordt beschouwd als een van de ‘meest provocerende vrouwelijke dichters van het afgelopen decennium uit Ierland’.  Zij heeft 4 poëziebundel uitgegeven en een CD en werkt aan een roman. Haar gedichten werden wereldwijd gepubliceerd in magazines en tijdschriften en in verzamelbundels.

Uit haar bundel ‘The radio was gospel’ uit 2013 het gedicht met de intrigerende titel ‘Charles Bukowski is my dad’.

.

Charles Bukowski is my Dad
He stands with me in the
best-dressed-lady-line,
holding open my pearl lace
umbrella to the
ravaging Galway rain.

He calls me up on
blue Mondays and gives me
whiskey on bold Fridays.

He fills up my father-space
He fills up my mind-space
He fills up my hot-water bottle

His advice fills up my cheer
and revives my rotted liver,

but that’s a small price to pay
because Bukowski’s my Dad.

He’s my feather pillow
and my guitar string.

He’s my soccer coach and sex therapist

He paints my nails
pepperminty green and sings

raindrops keep falling on my head
on wicked trips to the racetrack.
But that’s a small price to pay
because Bukowski’s my dad.

.

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes

Eva Cox

.

De Vlaamse dichter Eva Cox (1970) begon in 1999 met het schrijven van gedichten, die ze bijzonder overtuigend uit het hoofd weet voor te dragen. In 2001 won ze dan ook de Eerste Vlaamse Poetry Slam, waar ze topperformers als Peter Holvoet-Hanssen en Vital Baeken als concurrenten had. Gedichten van haar hand werden voor 2001 alleen in ‘Het Belang van Limburg’ en op een bord op het oud-kerkhof te Hasselt gepubliceerd. Ze debuteert in september 2004 met de bundel ‘Pritt.stift.lippe’ in de Windroosreeks. In 2009 verscheen bij de Bezige Bij de bundel ‘een, twee, drie ten dans, een kleine stoet poëzie, (ultra)kort proza, vertalingen, pastiches, een duet voor één stem’ Deze bundel kreeg nominaties voor een aantal literaire prijzen. Eva Cox haar werk verscheen in verschillende literaire bladen en magazines en is in verschillende talen vertaald.

Uit haar bundel ‘Pritt.stift.lippe’ het gedicht ‘Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes’.

.

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
Ik dans als een strandbal rond.
Ik kan oogverblindend zijn.

Wie naar mij kijkt denk mij te zien.
Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf.
De eigen monsterlijk vervormde grimas.

Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg.

Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
De randen snijden in mijn eigen vlees.

Ik ben:
een glinsterende mozaïek
met weke rode voegen en
een hart van sneeuwwit.

.
Eva Cox
                                          Eva Cox in de Prinsentuin in 2008

Smoking poets

Advice to a young poet

.

Pat Nolan (1943) is een Canadees dichter die bijna zijn hele leven lang woont in het noorden van California. Hij is behalve dichter ook uitgever, redacteur en vertaler van poëzie. Zijn werk is gepubliceerd in tijdschriften, magazines in de VS, Azië en Europa en is verschenen in verschillende bloemlezingen. In totaal publiceerde Nolan al meer dan een dozijn titels.

Samen met Heith Abbott, Mareen Owen en Michael Sowl is hij de oprichter van de Miner School of Haikai Poets. De Haikai no renga of Renku is een Japanse versvorm die uit de 16e eeuw stamt. Haikai wordt echter ook gebruikt als verzamelnaam voor Japanse versvormen als de Haiku, de Senryu, de Haiga  en de Haibun.

Pat Nolan heeft echter ook een bijzonder aardig boekje uitgegeven met poëzie en tekeningen van rokende dichters (smoking poets). Uit de serie Smoking poets hier een aantal voorbeelden van W.H. Auden, André Breton en bij het gedicht van Pat Nolan de rokende dichter Dylan Thomas.

.

Pat nolan

SP WHAUDEN

SP andre-breton

Literair en poëtisch leesvoer

Website met literaire tijdschriften

.

Op internet zijn veel, heel veel website te vinden over literatuur en poëzie. Je bent op dit moment op zo’n website. Veel liefhebbers van poëzie en beginnende dichters doen hun eerste stappen op poëtisch gebied dan ook op internet. Via fora, gedichtensites, blogs of poëzie websites publiceren zij hun ‘pennenvruchten’.

Toch merk ik bij vrijwel elke dichter, beginnend, amateur, semi-professioneel en professioneel de behoefte om op papier gepubliceerd te worden. Bij mij is dat niet anders. Als je op papier gepubliceerd bent telt het ineens lijkt het wel. Nu is het niet iedereen gegeven om een bundel uit te geven, al zijn er tegenwoordig vele mogelijkheden om in eigen beheer of bij kleine uitgeverijen toch een bundeltje te publiceren.

Gelukkig zijn er ook papieren magazines waarin je zou kunnen publiceren. De lat ligt hiervoor vaak wel wat hoger maar wie niet waagt..

In Nederland en in België zijn er vele tijdschriften en magazines waar je je poëzie naar toe kunt sturen. De verschijningsfrequentie is bij elk magazine anders en ook de voorwaarden liggen heel divers. Wil je je hierin verder inlezen dan kun je heel goed terecht bij http://www.literairetijdschriften.org/#1

en de redacties van de verschillende Nederlands- en Friestalige literaire tijdschriften.

Op deze website 37 literaire magazines en tijdschriften met allerlei informatie over kosten, hoe in te zenden, een inhoudsopgave van het laatste nummer en nog veel meer.

Op http://detijdschriften.be/wp/ staat een overzicht van de Vlaamse tijdschriften (als aanvulling op literairetijdschriften.org) waar nog veel informatie te vinden is.

.

logo's

Taalunie

tijds

Hoe publiceer ik mijn poëzie?

Enige tips

.

Voordat je dit gaat lezen wil ik je wijzen op mijn eigen uitgeverij van poëzie MUG books. Toen ik dit bericht schreef was ik nog niet zover maar inmiddels is MUG books actief als uitgeverij van E-bundels en bundels op papier. Alle informatie is te vinden op http://www.mugbookpublishing.wordpress.com of op facebook onder Wouter Vanheiningen. (aanvulling 16 april 2014).

Iedere dichter droomt ervan ooit een keer een bundel uit te geven. Er zijn er die daar alles voor over hebben. Zo zijn er nogal wat dichters die in de (commerciële) val lopen van kleine uitgeverijen die beloven dat je gedicht wordt geplaatst in een verzamelbundel met als voorwaarde dat je een minimaal aantal exemplaren van zo’n verzamelbundel van ze koopt. Niks mis mee, ook ik heb dat een keer gedaan maar weet dat je voor de gek gehouden wordt. Je betaalt veel geld voor een bundel waarin een ieder wordt gepubliceerd zolang hij of zij maar mee betaalt. Als je dit allemaal niks kan schelen zijn er op het internet genoeg van dit soort initiatieven te vinden.

.

Dan zijn er dichters die het via de ouderwetse manier doen. Gedichten opsturen naar een nationale uitgeverij in de hoop dat ze genoeg opvallen of kwaliteit bezitten zodat ze door deze uitgeverij gepubliceerd worden. Ook dit is een prima mogelijkheid maar weet dat er nauwelijks poëzie wordt uitgegeven door de nationaal opererende uitgeverijen, als dit al gebeurt zijn het meestal de gevestigde namen en de schaarse debuten die er uitkomen worden in minimale oplages uitgegeven en de verdiensten zijn dus navenant.

.

Als de moed je nu in de schoenen is gezakt zou ik je vooral willen aanraden door te lezen. Want er zijn wel degelijk manieren. Als je dit blog regelmatig leest weet je dat er podia zijn waarop je kunt voordragen (open podia) daar kun je kijken of je poëzie aanslaat bij mensen, je kunt er contacten opdoen met andere dichters en van hun ervaringen leren. Maar er is meer.

.

In Nederland zijn er vele kleine uitgeverijen die poëzie uitgeven. Tegen de stroom in zou ik bijna zeggen maar dat is niet waar. Ze kennen de markt weten hoe ze je als dichter verder kunnen helpen en geven bundels uit in kleine oplages zodat de risico’s beperkt blijven. Jij als dichter hebt daarnaast natuurlijk de taak om jezelf te promoten door voor te dragen, je poëzie gepubliceerd te krijgen in (digitale) magazine’s en op Internet. Ook daar zijn vele mogelijkheden voor. Op dit blog heb ik er in de loop van de jaren al vele de revue laten passeren. Er zijn zelfs initiatieven waarbij je 1 of 2 exemplaren van een bundel kan laten drukken als je niet zo nodig een oplage wilt.

.

Er zijn natuurlijk een aantal zaken die je bekendheid (en die van je poëzie) versnellen. Hieronder een paar tips.

– Stuur werk op naar literaire magazine’s met de vraag of ze het willen publiceren. De meeste magazine’s zullen, als ze dit niet doen, je    uitleggen waarom niet, hier van kun je leren. Als ze je wel publiceren weet je dat je op de goede weg bent

– Publiceer zelf op een blog of website maar ook op Facebook je poëzie zodat mensen er kennis van kunnen nemen

– Bouw via de sociale media aan een netwerk. Veel dichters en (kleine) uitgeverijen zijn actief op Facebook en Twitter

– Doe mee aan poëziewedstrijden, ook hiervan kun je leren en als je wordt genomineerd of je valt in de prijzen is dit een enorme stimulans om door te gaan.

– Informeer jezelf. Zoek op internet naar kleine poëzie-uitgeverijen zodat, wanneer je de stap wilt zetten, je weet bij wie je moet zijn.

– Lees literaire tijdschriften (bijvoorbeeld via je bibliotheek), hierin staat vaak informatie en tips hoe je een betere schrijver of dichter wordt.

– Blijf positief. Zelfs als men iets negatiefs of vervelends over je schrijft, geloof in jezelf maar ben ook bereid te leren en jezelf te verbeteren.

– Draag voor op podia en open podia. Ga naar poëziepodia als publiek. Dit zijn de plaatsen waar dingen gebeuren. Begin met het kleine.

– Wees niet schuchter. Als je een publicerend dichter wilt benaderen met de vraag of deze je poëzie eens wil lezen en daar iets over wil zeggen moet je dat gewoon doen. Nee heb je , ja kun je krijgen.

.

Er zijn vast nog veel andere manieren en wegen om tot publicatie te komen. Heb je zelf nog goede suggesties? Reageer dan op dit bericht en veel succes!

%d bloggers liken dit: