Site-archief

Derrel Niemeijer

Dichter van de maand november

.

Nu op zondag 4 december, om 15.00,  in café de Gouden Bal in Eindhoven het eerbetoon van meer dan 100 dichters aan Derrel Niemeijer wordt gepresenteerd in de vorm van de bundel ‘Dan zijn er ook dichters die gewoon doodgaan’, sluit ik de maand november af met mijn eerbetoon aan Derrel. Voor de laatste keer is hij dichter van de maand. Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik over hem schrijf of een gedicht met jullie deel, maar niet meer op deze manier.

Het laatste gedicht dat ik hier wil plaatsen is een liefdesgedicht. Een typisch Derrel gedicht toch ook want ook hier komt de dood weer om de hoek kijken. Naast de vrije geest die hij was, de plaaggeest, de respectvolle lezer, de gepassioneerde dichter was hij ook een hopeloos (of hoopvolle) romanticus. Dit gedicht van 24 mei 2016 heeft geen titel.

.

mijn lief
ween niet
over dit bed.
wens droge dekens.
het is zo al koud genoeg.

onthoud mij van jouw angst.
het is zo al koud genoeg.
ik ga niet sterven.
mijn tijd is het
bij lange na niet.

maar blijf hier bij mij
want ik zie de gordijnen
bewegen. misschien zijn het
spoken die komen voor mij.

maar ik ben niet ziek
ook al zei de dokter
iets anders. er is niks
aan de hand. ik ben
gewoon vermoeid.
voel mezelf
niet ziek.

kom bij mij.
houd me vast.
doe het licht uit,
dan zien ze mij niet.

zie jij ze ook.
ze laten gordijnen bewegen.
kus mijn angst weg.
kus mijn tranen weg,
want ik ben bang.

leg je armen om mij heen
want ik word kouder,
verwarm mij
tot gezond
ook al ben ik
niet ziek volgens mij.

zie je ze nu de spoken.
ze komen door de ramen,
de kieren, uit het stopcontact,
uit de muren. ze kruipen over de grond,
tegen de muren en over het plafond.

geloof mij, want
ik ben niet ziek.
dit is geen
doodswaan.

ze naderen
dit bed, mijn lief.
bescherm mij,
want misschien
ga ik wel dood.

maar ik ben niet ziek
en wil niet sterven.
vecht voor mijn behoud.
laat ze mijn ziel niet opeisen.

ik zal je kussen,
mijn lief … tot de
dag begint.
jou warm houden
tot de dag begint,
maar ga nu

eerst maar eens rusten.

mijn lief,
ik kuste jou
afgelopen nacht.
had mijn armen
om jou heen.
je glimlachte.

het is ’s ochtends.

zal je niet ontwaken.
slaap maar lekker door.

ik zag
de spoken
vertrekken
bij daglicht.

ik kus je, je hebt mijn
warmte niet meer nodig.

.

 

mp

Advertenties

De Poëziebus Deel 6

Martin Beversluis

.

Vandaag trekt de Poëziebus naar het zuiden van Nederland waar Tilburg en Eindhoven worden aangedaan.  Vanmiddag vanaf 14.00 uur Tilburg (te beginnen bij de Hall of Fame) en vanavond vanaf 19.45 uur in café de Gouden Bal in Eindhoven. Daarom vandaag aandacht voor de kersverse stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis.

Martin Beversluis is slamdichter en stadsdichter van Tilburg. Hij organiseert in Tilburg, samen met Daan Taks, de ‘Podiumvlees’ Poetry Slam. Martin maakt ook muziek met ‘Meandertaler’ en met muzikaal dichterscollectief ‘Hongerlief’.

.

Dronken woorden

.

Zoemt het bij

de blauwe lucht

de droeve blik

voorbij het

kotsen in een

emmer hoort dus blijkbaar

ook daarbij

’t is dat fijne

ongetemde van

de jeugd zo

fris en vrij

en als de

nagtegaal de

hamer draagt

heeft de mus

een jointje bij

.

waarna het zoemen

steeds meer toeneemt

tot de maag ofwel de

lever geen plengoffers

meer wil en besluit

iets terug te geven

en de emmer ja de

emmer komt zo ook

nog wel van pas

voor een kwart gevuld

met kots waardoor

zichtbaar wordt

wat was.

.

Martin B

Poeziebus-logo

Info over de Poëziebus op http://poeziebus.nl 

%d bloggers liken dit: