Categorie archief: Gedichten van voor 2008

(bibliotheek) boeken

Gedicht van  voor 2008

.

In mijn boekenkast kwam ik de twee kleine opschrijfboekjes tegen waarin ik vroeger al mijn gedichten schreef. In de bordeauxrode staan de gedichten die ik tussen ruwweg 1976 en 1986 schreef en ik de zwarte de gedichten van 1986 tot en met 1989. In dat jaar ben ik gestopt met ze op te schrijven in deze boekjes, ik weet dat ik nog ergens zo’n dergelijk boekje heb maar dan iets groter waarin onder andere al de gedichten uit ‘Zichtbaar alleen’ mijn debuutbundel met Ruben Philipsen staan op geschreven. Vrij snel daarna kwam de computer en de rest is geschiedenis (en digitaal).

Af en toe lees ik die oude gedichtjes nog eens terug. Om te zien van hoe ver ik gekomen ben maar ook om de herinneringen die aan veel van deze gedichten kleven nog eens terug te halen. Het gedicht ‘Boeken’ schreef ik enige tijd na mijn eerste stage bij een openbare bibliotheek. De bibliotheek Bloemenbuurt in Den Haag, het kleinste filiaal van de bibliotheek in Den haag onder de meer dan bezielende leiding van Liesbeth, gehuisvest in een naoorlogse flat (begane grond) aan de Segbroeklaan.

Na mijn stage bleef ik daar werken als inval- en opruimkracht op de vrijdagavond, zaterdagochtend en maandagavond. Volgens mij was het het jaar na mijn stage (ik denk 1983) dat dit filiaal zoveel jaar bestond (ik dacht 30 maar pin me er niet op vast). Liesbeth wist dat ik gedichtjes schreef en ze vroeg me om een gedicht voor het boek te maken dat samen met de klanten werd opgesteld n.a.v. het jubileum.  Dat heb ik gedaan en mijn gedicht werd opgenomen. Wat ze me er niet bij vertelde was dat ze wilde dat ik, op het jubileumfeest, dit gedicht zou voordragen. In bijzijn van de toenmalige wethouder Piet Vink. Ik heb dit gedaan en daarmee was dit eigenlijk mijn debuut als dichter, voordragend op een podium.

Wat er van het (groene, dat weet ik nog) boek is geworden weet ik niet. De bibliotheek is in de loop der jaren tweemaal verhuisd. Het gedicht heb ik uiteraard nog, opgeschreven in mijn bordeauxrode opschrijfboekje.

.

Boeken

.

Geel, gescheurd, gebonden

de wijsheid in pacht

of gewoon onderhoudend

.

liggen, staan en leunen

de in papier gevatte

wetenswaardigheden, fantasieën

.

dromen vaak, halve en

hele waarheden uit

toekomst en verleden

.

in kasten, op planken

stoffig zeil, vensterbanken

wachtend op een nieuwe

routineuze herhaling,

.

lezen en gelezen worden.

.

 

Advertenties

Oud gedichtje

Van voor 2008

.

Ik krijg zo nu en dan de vraag hoe lang ik al gedichten schrijf en hoe dat dan gegaan is. Ik schreef er al over (mijn eerste gedichtje schreef ik op mijn 13e jaar) en ook over het gegeven dat wanneer ik nu die versjes en gedichten terug lees ik me bijna schaam voor de rijmdwang en de onnozelheid. Toch zijn ze me dierbaar die vroegere gedichten. Daarom plaats ik er zo nu en dan eentje op dit blog.

Ter aanmoediging van jonge dichters (die vaak veel betere poëzie schrijven dan ik vroeger op die leeftijd) om te laten zien dat oefening kunst baart en er ontwikkeling mogelijk is en voor het plezier uiteraard. Daarom dit keer een kort gedichtje van vroeger, ergens halverwege de jaren 80′.

.

Wandeling

.

Die avond, wandelen wij,

met in ons rug

(voor de aanschouwers)

het tegenlicht,

richting heinde en ver

.

eenieder zal ons passeren

zonder enige vorm

van vermoeden

omtrent doel van onze gang

en spoor onzer gedachten

.

en wij, ach

gezien onze gedachten

en de richting waarin wij

ons begeven, gaat alles

ons, ten enen male,

volledig voorbij

.

tegenlicht

Mens en gevoelens

Strand

.

Hoewel ik in 2007 voor het eerst naar buiten kwam met mijn gedichten door samen met Ruben Philipsen de bundel ‘Zichtbaar alleen’ te publiceren (waar dit blog naar vernoemd is) is in de jaren ’80 van de vorige eeuw al eens een gedicht van mij gepubliceerd in het tijdschrift ‘Mens en gevoelens’ van Paul Haenen of eigenlijk van zijn alter ego’s Margreet Dolman en Dammie van Geest. In dit  cultureel/humoristische tijdschrift was plaats voor gedichten, verhalen, columns, tekeningen en foto’s. Ook ik heb, ik denk in 1989, een gedicht opgestuurd (dat kon als abonnee) en toen werd dus voor het eerst een gedicht van mij gepubliceerd. Het gedicht was getiteld ‘Strand’ en er werd door een andere abonnee waarvan ik nu de naam niet meer weet, een tekening bij gemaakt.

Dit is het gedicht.

.

Strand

.

Daar loopt ze

het doldrieste water

met haar benen doorklievend

en dan ineens rent ze

terug naar mij

.

“kwallen” zegt ze.

.

MeG

 

Met jou, na een film

Oud gedicht

.

Ik heb in mijn kast een paar notitieboekjes waarin ik vroeger mijn gedichten schreef. Netjes in blokletters, zodat ik ze nu kan kan teruglezen ( mijn handschrift was destijds niet altijd even leesbaar).

Uit het laatste notitieboekje vandaag het een na laatste gedicht dat uit ca. 1988 / 1989 moet zijn met de titel ‘ Met jou, na een film’ . Heerlijk onduidelijk met zinnen waarvan ik me nu afvraag; Waarom? Maar ach, ook wel weer leuk om te delen.

.

Met jou, na een film

.

Natuurlijk

ik weet mij te redden

met pauzes

.

en een pauze

.

maar mijn verlangen

laat zich niet betalen,

niet onderbreken voor

koffie en ijs,

pinda’s en popcorn

 

toch is jouw intensiteit,

voor mij,

die van na de pauze

.

film

 

 

Oud gedicht

Uit de jaren ’80

.

Vandaag maar weer eens een gedicht uit de oude doos, geschreven in 1985 denk ik. Ongetwijfeld heb ik mijn inspiratie opgedaan destijds aan het strand dat op zo’n  5 minuten van mijn huis vandaan ligt.

.

Badplaats

.

Zand

gedachteloos strand

sterk hiërarchisch bemand

.

loop

lichamen te koop

besmeurd, geurende stroop

.

warm

rijker en arm

“leg niet te zeuren, darm!”

.

wind

moeiteloos bemind

aan de kinderen geen kind

.

gaan

langzaam opstaan

losgerukt uit paradijselijk bestaan

.

strand

Schilderij: Hans Versfelt (https://hansversfelt.wordpress.com)

 

Gedichtje van vroeger

Gedicht uit 1986

.

Uit de oude doos maar weer eens een gedicht van mijn hand, dit keer uit 1986 met de titel ‘Kijk’.

.

Kijk

.

Je ogen, vochtig

kregen vat op mijn gemoed

en deden mijn gezicht

serieus plooien.

zo voelde ik dat.

.

Hoe jij mij zag

bleef een raadsel

in je ogen

las ik enkel

nattigheid

.

tear

Oud gedicht

Uit begin jaren tachtig

.

Het lijden van de jongen W.

.

Alweer zit ik,

met in mijn hoofd jouw belofte,

aphatisch te staren

naar een nauwelijks

interessante plint

.

Je foto buiten mijn gezichtsbereik.

Teveel van jou in momenten

van twijfel, hardnekkig ontwijkend

.

Dus sta ik op, loop van je weg

en schenk mezelf een borrel in.

Toch weer iets dat ook jij zou doen.

Pruikje

Oud gedichtje

.

Zoals de oplettende lezer van dit blog weet, plaats ik af en toe een gedichtje van vroeger, toen ik nog jong en onervaren was. Dit is zo´n gedichtje uit eind jaren 80, begin jaren 90. Zoals je ziet was ik lekker aan het rijmen en allitereren.

.

Pruikje

.

Pruikje

pront pruikje

plat buikje

.

rood en rond

rond gezond

lippen, mond

.

rode haren

wilde gebaren

.

ziel en lichaam

lijf en geest

schoonheid en het beest

.

rood pruikje

 

Staren

Gedichtje uit 1977

.

In de allereerste jaren van mijn ‘dichtleven’ schreef ik, zoals zoveel pubers, het liefst in het Engels. Uit 1977 het gedichtje ‘Staring’.

.

Staring

.

I look, I gaze, I stare at you

but you don’t see me…kid

Is it common blindness

or was it meant to be…shit

.

staren

Oud gedichtje

Van voor 2008

.

Ergens uit de jaren ’80 van de vorige eeuw een gedichtje van mijn hand.

.

Verwarring

.

Slaap je niet

dan toch in een roes

.

laat je schrijfsels,

je ingehouden bedenksels,

glimlachende sculpturen

mijn revue passeren

.

en kan ik enkel

gissen

naar wat ik hoop

.

Julie_Tremblay_Reflections_5_7_8

 

Art by Julie Tremblay (reflections)

 

%d bloggers liken dit: