Mini ‘bibliotheek’

Naar morgen

.

In (vooral) steden maar ook daarbuiten zie je ze steeds vaker. Kasten op een paal of aan een muur met de uiterst dubieuze naam minibibliotheek. Allereerst moet mij van het hart dat het hier absoluut geen bibliotheekjes betreft of ook maar iets dat in de verste verte op een bibliotheek lijkt. Een bibliotheek bevat een zorgvuldig uitgezochte en ontsloten collectie boeken. Deze mini ‘bibliotheekjes’ zijn niet meer dan een kast met daarin boeken die mensen niet meer willen in hun huis (wat je steeds vaker ziet, een slechte ontwikkeling wat mij betreft maar dit terzijde) maar waarvan ze toch vinden dat het niet zomaar bij het grofvuil gekieperd kan worden.

Over het algemeen is de inhoud van deze kasten niet echt om over naar huis te schrijven. De inhoud gaat meestal niet veel verder dan wat oude kinderboeken, studieboeken en wat romans die al decennia niet meer gelezen worden. En toch loont het om er af en toe een blik in te werpen. Zo vond ik afgelopen weekend in zo’n kast 7 bundeltjes poëzie. Daaronder 4 nummers van ‘Naar morgen’ uitgaves van Opwenteling uit Eindhoven. Opwenteling is, zo leert mij de achterflap, een coöperatieve vereniging van auteurs voor presentatie van literatuur u.a. Naar morgen biedt ( of bood, ik weet niet of deze reeks nog bestaat) debutanten de mogelijkheid om te publiceren. Ik vond de delen 55, 57, 61 en 64. Inmiddels weet ik dat deze reeks gestopt is maar dat uitgeverij Opwenteling nog altijd bestaat en poëziebundels uitgeeft via https://opwenteling.nl/

Onder de namen van dichters geen bekende namen. Maar wel gedichten die er mogen zijn. Zoals het gedicht ‘Vader’ van Albert Megens uit nummer 61.

.

Vader

.

hij sloeg zijn ogen ten hemel

en met een zucht van verlichting

piste hij stralend

een kuiltje in het zand

.

zo loopt de hemel

in de aarde

bruisend uit de hand

.

Geplaatst op 9 juli 2019, in Bibliotheken, Dichtbundels, Favoriete dichters en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Light verse! (zij het dan niet vormvast). Erg leuk dit gedicht. Ik zie het voor me.

    Ik ken een middelbare school waar zo’n kast staat. Daar heet-ie Wikibib. Strips zijn meteen weg.

  2. Michiel van Hunenstijn

    In steden en dorpen zie je het steeds vaker. Groepjes jongens en meisjes spelen met een bal op een plein of op straat. Dit spel draagt de uiterst dubieuze naam Voetbal. Allereerst moet mij van het hart dat het hier absoluut geen voetbal betreft of ook maar iets dat in de verste verte op voetbal lijkt. Voetbal is een spel met scheidsrechter, grensrechter en zorgvuldig opgemeten afmetingen van het veld. Het wordt met 11 tegen 11 gspeeld met uniforme clubshirtjes. Deze ‘voetballende’ jongelui op straat, zijn niet meer dan een fletse afspiegeling van Het Echte Voetbal in dure stadions met VAR en met sponsors, professionele spelers, en grote transferbedragen. Het niveau in deze straatteams is echt niet om over naar huis te schrijven, maar ach, soms is even leuk om er een blik op te werpen.

  3. In het dorp waar ik vandaan kom, hebben ze dat ook en daar noemen ze het een ‘boekentil’. Je mag ook enkel een boek nemen als je er ook weer eentje instopt. Vandaar de naam wellicht, het is een komen en gaan van boeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: