Pero Senda (1945 – 2013)

Bericht van overlijden

.

Gister bereikte mij het trieste bericht dat vriend en dichter Hrvoje Pero Senda op zaterdag 16 november is overleden.

Hrvoje Pero Senda werd geboren op 28 juni 1945 in Gornji Vakuf, een kleine stad in Centraal Bosnië. Pero studeerde Zuidslavische taal en literatuur aan de Filosofische universiteit in Sarajevo, Zagreb. In 1971 keerde hij terug naar zijn geboorteplaats en werkte daar als leraar tot het begin van de oorlog. In 1993 vluchtte hij met zijn familie naar Nederland. Veel van zijn manuscripten zijn daarbij verloren gegaan.
In 1997 won Pero Senda met het gedicht ‘De Vrouw’ de Dunya Poëzieprijs en in 1999 verscheen zijn eerste tweetalige dichtbundel ‘Brokstukken’. Senda was in 2007 een van de tien dichters die meewerkte aan het prachtige boek Verse taal met muziek-cd van Wilma Paalman, gepubliceerd door Uitgeverij De Brouwerij te Maassluis. In juni 2010 werd bij dezelfde uitgeverij zijn tweetalige dichtbundel (Kroatisch / Nederlands) ‘Voor de muur’ gepresenteerd.

Pero vormde samen met Otto Zegers de jury van mijn tweede gedichtenwedstrijd (2010) die na 2011 is overgegaan in de Gedichtenwedstrijd van de stichting Ongehoord!

In dat zelfde jaar vroeg ik hem als dichter een bijdrage te leveren aan het boek Balkon scènes aan het water (samen met Arend van Dam, Henriette Faas, Henk Weltevreden en Maarten van Buuren). Hij was meteen enthousiast en wist ook meteen een thema voor zijn bijdrage. Van Balkan naar Balkon. Het Balkon is een nieuwbouwwijk aan de Waterweg in Maassluis.

In de bibliotheek van Maassluis werkte ik met Pero samen bij een aantal projecten georganiseerd door PICO en later vormde hij samen met Otto Zeegers het hart van de Poëziewerkplaats in de bibliotheek van Maassluis.

Pero trad als dichter regelmatig op, voor zijn landgenoten in Nederland maar ook op poëziepodia onder andere het Ongehoord! podium.

In Pero verliezen we een begenadigd schrijver, dichter, vriend maar vooral een bijzonder man.

.

Requim voor de mens

.

Verstomd heelal

eenzaam,  aan de rand van de Melkweg

rilt en huivert de planeet Gaia

in dodelijke koorts

de dronken carrousel schommelt vervaarlijk

dezelfde menigte

twee millennia na Christus

brult en zingt unisono: gloria, gloria

dood, dood, in dezelfde euforie

en opnieuw, aan het eind van deze eeuw,

kruisigt men de Mens

Het is carnaval

en in dat gezichtsloze straattheater

in een plechtige optocht – met maskers

van prinsen, prinsessen, courtisanes,

harlekijnen en hansworsten –

danst de bandeloze massa, schreeuwt

en krijst: gloria, gloria

dood, dood, in dezelfde euforie

en alles is weer als toen, maar na de parade,

aan het eind van deze eeuw, ligt

vertrapt in de modder

het masker van de Mens

.

Uit: Balkonscènes aan het water

Pero

 

pero

Advertenties

Geplaatst op 18 november 2013, in Dichtbundels, Favoriete dichters, Nieuws, Ongehoord!, Uitgeverij en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. De terugkeer van de poëet
    (Ter nagedachtenis aan Hrvoje-Pero Šenda)

    Rijs terug!
    Stijg op,
    vlieg,
    ga daarnaartoe…

    Wees één met de lucht
    en met de hemel
    tussen de warme moederlijke bergen…
    … en zweef!

    Zweef over het Skopaljska-dal,
    zweef over de wateren,
    over de bergmeren, beekjes en rivieren,
    zweef over de bronnen,
    de pareltjes in de bossen
    van je geboorteland.

    Vlinder!
    Vlinder van de Vranica
    naar de Raduša,
    van de Raduša
    naar de Radovina.
    Zeil!
    Zeil op de vleugels van de winden,
    op de golven van jugo en bura.
    Fladder!
    Fladder onder de regenboog,
    smelt samen met hem,
    verrijk de regenboog met een nieuwe kleur.

    Bezing de schoonheid eromheen,
    omhels de zonnestraal,
    kus de maneschijn,
    dans met de Morgenster,
    en…
    …dwarrel dan.

    Dwarrel op de heuvels
    en de zachte weiden,
    op de grasvelden en de boomkronen
    van je jeugd…

    Dwarrel
    als ochtenddauw,
    als rijm,
    als vorst…

    Spring van een wilg
    langs de kronkelende Vrbas-rivier
    als een kind,
    duik weer in zijn groene boezem,
    in de diepte van een kronkel,
    speel met de draaikolken,
    geef je aan de stroomversnellingen over,
    stroom naar de zeeën en oceanen,
    naar de oneindigheid…

    Als ochtenddauw,
    als rijm,
    als vorst…
    dwarrel op de velden,
    op de groene koolvelden
    van je vader
    langs de Vrbasoevers.

    Kom terug, Pero!
    Welkom thuis, naš Hrvoje!

    Aard hier,
    omarm de grond,
    zuig zijn geuren in.

    Verrijs in een brokje aarde,
    in een aardkluit,
    word de eigen geboortegrond.

    Versteen,
    word een Kameni spavač,
    de eeuwige slaper van steen.
    Word de eeuwigheid!

  2. Dragi prijatelju , hvala za sve, posebno za ovu pjesmu—predobra je! Ovo se ne zaboravlja! Vesna, Helena i Marko

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: