Mad poetry

Jodi Vander Molen


Op mijn zoektocht door het eindeloze internet kwam ik op de website van

Voordat jullie nu denken dat het hier gekke dichters betreft, dat is niet het geval, het betreft hier dichters uit Madison, US.

Op deze site onder andere een overzicht van podia, wedstrijden, organisaties, publicaties en een groot aantal dichters waaronder de dichter Jodi Vander Molen. Ongetwijfeld een dichter met Nederlandse voorouders. Jodi is lid van de Wisconsin Fellowship of Poets en de Hessen-Wisconsin Writers,

Van haar hand een bijzonder aardig gedicht met als titel: tiny cups of coffee.


tiny cups of coffee


bouncing truck of tourists
full of
“I’m Angie from Chicago”
“He-LLO, Angie!”
everybody now

you say your name is tour guide Eddy
you say 1 Dominican second = 5 minutes
you say recycle our glass bottles
or else you’ll have to pay
you say today we are your family

you say get your camera
to take a picture
of a very old tree

i try to snap where trunk meets ground

you crack a joke
or half of one
about proximity

here we have the public health clinic
now down the road a bit
here’s the cemetery

overgrown with green
maybe 20 headstones
not arranged in rows

flashes of conversation:

the house over there
was built by Trujillo’s son
they don’t live there now

you graduated in ’97
afterwards to private school

$2/gallon for gas here
How much in your country?

what about the colors on the houses?
pink for san miguel
blue for peace


Why don’t they build them bigger?
Because they’re poor.

time to look at one up close
we pay a visit

no introductions

-the woman at the sewing machine
-gray haired woman just outside the door
-woman serving tiny cups of coffee

puppy passed around
seems like there’s one at every stop

kids in the back of a truck
no men seem to be around

(The palm trees were watching us all.)

on the wall a sticker:
I’m not poor because I have Christ

down the road some more

you tell jokes in increments,
are silent past the mountains

bump, bump bounce
bumpbump bump bounce

beer break, cocoa farm, cockfight in the distance, lunch, rum shack, then the beach
with each finished
block of clock:

“My family,”
you’d shout.
“Time to get back on the truck.”



Geplaatst op 26 september 2013, in websites over poëzie en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen. logo

Je reageert onder je account. Log uit /  Bijwerken )


Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: