Nog maar eens een nieuw gedicht

Tuintafereel

 .

Hoe groen zijn je vingers?

vroeg ze en keek

verwachtingsvol naar mijn handen

 .

de aarde onder mijn nagels

voelde aan als

de koperwieken, vluchtig passerend

 .

mijn vingers doen niets

uit zichzelf,

de vraag moet zijn, hoe groen

zijn je gedachten?

 .

ze raapte wat hazelnoten op

gooide ze richting de plek

waar de egels haar ’s avonds

in haar slaap bespraken

 .

ze veegde wat haren

uit haar gezicht en zei:

jij mag blijven

.

Geplaatst op 4 februari 2013, in Gedichten, Nieuws en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. Ik vind dit een juweeltje wouter

  2. Erg graag gelezen!

  3. lijkt zo eenvoudig, maar probeer het maar eens. mooi!

  4. Mooi is dat, zo’n momentopname tot een gedicht te vermaken:-)

  1. Pingback: Amour Florale; een terugblik | ZICHTBAAR ALLEEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: