Beroemdheden en hun ‘poëzie’

Huffpost

.

In een bijzonder aardig artikel van John Lundberg van 7 maart 2008, schrijft hij over de stap die sommige bekendheden (acteurs voornamelijk) zetten op het pad der poëzie. Dat daar hele slechte poëzie tussen zit bewijst Leonard Nimoy (Star Trek’s Mr. Spock) met:

.

I love you

not for what

I want you to be

But for what you are…

.

Of, zoals John Lundberg zich afvraagt, heeft hij dit op de achterkant van een ansichtkaart gevonden? Een ander voorbeeld van hoe het vooral niet moet komt van Charlie Sheen.

.

…Teacher, teacher, I don’t understand,

You tell me it’s like the back of my hand.

Should I play guitar and join the band?

Or head to the beach and walk in the sand?

.

Zijn er dan geen goede voorbeelden van bekende mensen die aan poëzie zijn gaan doen? Jawel, maar dat zijn vooral tekstdichters, musici zoals Bob Dylan (die sommige mensen al meer al dichter zien en die als dichter is opgenomen in de Norton Anthology of Poetry). John Lundberg geeft een mooi voorbeeld:

.

Boots of Spanish leather

.

Oh, I’m sailin’ away my own true love,

I’m sailin’ away in the morning.

Is there something I can send you from across the sea,

From the place that I’ll be landing?

No, there’s nothin’ you can send me, my own true love,

There’s nothin’ I wish to be ownin’.

Just carry yourself back to me unspoiled,

From across that lonesome ocean.

Oh, but I just thought you might want something fine

Made of silver or of golden,

Either from the mountains of Madrid

Or from the coast of Barcelona.

Oh, but if I had the stars from the darkest night

And the diamonds from the deepest ocean,

I’d forsake them all for your sweet kiss,

For that’s all I’m wishin’ to be ownin’.

That I might be gone a long time

And it’s only that I’m askin’,

Is there something I can send you to remember me by,

To make your time more easy passin’.

Oh, how can, how can you ask me again,

It only brings me sorrow.

The same thing I want from you today,

I would want again tomorrow.

I got a letter on a lonesome day,

It was from her ship a-sailin’,

Saying I don’t know when I’ll be comin’ back again,

It depends on how I’m a-feelin’.

Well, if you, my love, must think that-a-way,

I’m sure your mind is roamin’.

I’m sure your heart is not with me,

But with the country to where you’re goin’.

So take heed, take heed of the western wind,

Take heed of the stormy weather.

And yes, there’s something you can send back to me,

Spanish boots of Spanish leather.

.

Het hele artikel lees je op: http://www.huffingtonpost.com/john-lundberg/the-best-and-worst-of-cel_b_90362.html

bobdylan

 

 

Advertenties

Geplaatst op 24 december 2012, in Literaire kunst, websites over poëzie en getagd als , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: