Maandelijks archief: juli 2012

Zomergasten poëzie

Micha Wertheim en AOL

De gast van afgelopen zondag bij het VPRO programma Zomergasten, Mischa Wertheim, liet ondermeer een fragment zien van de korte film ‘I love Alaska’ . De aanleiding van deze film lag in het volgende:

Op 4 augustus  2006,  zette het hoofd van de afdeling Research van America OnLine (AOL) Dr. Abdur Chowdhury een gecomprimeerd tekst bestand op één van haar websites met meer dan twintig miljoen zoekwoorden van meer dan 650.000 gebruikers over een periode van 3 maanden, om gebruikt te gaan worden voor onderzoek. Op 7 augustus werd het bestand daar weer weg gehaald maar niet nadat het uitgebreid verspreid en bekeken was door het internetgebruikers wereldwijd. Hoewel de gebruikers niet met naam en toenaam  werden vermeled bleek het toch mogelijk een aantal van hen te achterhalen.

Terug naar Zomergast Micha Wertheim. Hij wilde een fragment laten zien van ‘I love Alaska’, een korte film van Lernert Engelbert en Sander Plug waarin een groot aantal zoektermen worden voorgelezen in de vorm van een soort dagboek en waarbij op de achtergrond beelden van Alaska te zien zijn. Deze minimovie is gemaakt in 13 episodes van elk ca. 4 minuten en vormen één geheel. Ze zijn te bekijken op http://www.minimovies.org/documentaires/view/ilovealaska

Toen ik naar het filmpje zat te kijken moest ik meteen denken aan een fenomeen dat ik hier al eerder beschreef: de Flarf.

De filmpjes hebben een zekere poëtische kracht en de manier waarop de zoektermen achter elkaar geplaatst zijn en zijn gecontextualiseerd hadden iets mysterieus en aantrekkelijks.

Zoekend naar informatie over het filmpje kwam ik op de Wikipediapagina terecht waarin het incident wordt beschreven. Daar stonden enige links naar de bestanden van enkele gebruikers. Een van deze zoektermlijstjes heb ik gebruikt om een Flarf te maken. Dus in plaats van zelf zoektermen in te vullen en daaruit een Flarf samen te stellen, nu een Flarf van iemand anders zijn zoektermen.

.

A pimple that won’t heal

.

Strange cosmos, how can I be a good

example to an unsaved friend?

friends online can be different in person

the bible says be kind to one another

.

how to kill annoying birds in your yard?

I can’t stand dr. Phil or his wife

I’m so proud of you, men needs a womans

love, death by Viagra;  a strange cosmos

.

Advertenties

Nieuw gedicht

Kerfstok

.

In elke straat

van deze stad

woont er wel één

of meer

 .

ze vormen geen genootschap

kennen geen mores

noch

delen ze een voordeur

 .

de schaamte houdt hen

binnenshuis, hun daden in de schaduw

van het verleden, weggestopt in diepe laden

achter bankdikke kluisdeuren

 .

elke referentie aan de gebeurtenissen

van toen, kan onherstelbare

schade toebrengen aan

de geestelijke gezondheid

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 59: Op het strand

.

De frequente lezer van mijn blog zal misschien zeggen: Ja maar je hebt al een keer op het strand als vreemde plek gehad.  Dat klopt alleen werd toen het gedicht aangebracht middels de banden van een truck. In dit geval is het met mensenhanden aangebracht. Het betreft hier een ‘gedicht’ van Nathan de Groot en het is aangebracht op de tweede Maasvlakte.

Het gedicht luidt:  Waar gedachten stranden, golft het zand.

.

Nieuw gedicht

Deel 2

.

Nu dan het tweede deel uit het drieluik ‘Reasons to be cheerful.

Part two.

.

First love

.

Het kleedhokje is van haar.

Aan alles voel en ruik je dat. Ze

gooit een jurkje over de muur.

‘Deze is toch veels te groot schatje’

Hij staat op en pakt het aan. Hij

.

oogt vermoeid. ‘Die strapless is wel

vet maar mijn string schijnt door’ komt

achter het gordijn vandaan. ‘Oh’ zegt hij

en kijkt naar links. De vrouw van middelbare

leeftijd kijkt hem recht aan en gelijk weer

.

weg. Ze staat op en strijkt haar rok glad.

‘Kom we gaan lieverd’. Moeder en dochter

lopen de pasruimte uit. Hij volgt ze met

zijn ogen, langs de rijen kleding, tot ver

na de kassa’s en roltrappen.

.

Gedichten in vreemde vormen

Landschapspoëzie

.

Josh Nimoy is een visueel media designer, kunstenaar, technoloog en digitale-dingen-maker. Hierbij maakt hij gebruik van taal of zoals hij het zelf omschrijft:

‘I am a silicon valley unicorn. I make software art. My most contagious meme is BallDroppings. My most visible work is commercial. My art shows in serious galleries and museums. I joined Motorola Mobility as senior staff Media & Visual Designer in the Language & Prototyping group of Consumer eXperience Design (CXD) in Spring 2011. I intend to remain corporate from now on while continuing to develop personal artwork on my free time. I believe creativity is a serious force of business (and humanity), capable of much more than just entertainment, consumer manipulation, and intellectual invigoration.’

.

Een deel van zijn werk is te omschrijven als landscape poetry. Waarom zie je hieronder.

Wil je meer van Josh Nimoy lezen en zien: http://jtnimoy.net/

.

 

Nieuw gedicht

Deel 1

uit het drietal prozagedichten dat ik heb geschreven voor mijn voordracht tijdens het lanceerfeest van Strak #3

.

Reasons to be cheerful part one

 .

Second love

 .

De Burger King bij het station

niet heel romantisch maar wel

goed te vinden. Een tafel met

zicht op de deur. Ze heeft

zich opgedoft, zojuist gedoucht

 .

dan stapt hij binnen, jasje,

jeans en een sjaaltje. Dat laatste

doet haar denken aan haar grootvader.

Haar telefoon gaat. Ik draag een

rood jasje en een kokerrok, zegt

 .

ze. Hij ziet haar, loopt op haar

af en zegt: ‘Serge’ terwijl hij haar

drie keer zoent. Wat  wil je drinken?

Thee? Een thee en een Gin-tonic graag!

Hij kijkt haar aan en vraagt: Heb je

ook je anus laten bleken?

Bart Chabot

Gedicht

Net als Bart Chabot woon ik in Den Haag en het volgende gedicht gaat over dat stukje Den Haag waar ik vlakbij woon. Maar ook voor niet kustbewoners zal het tot de verbeelding spreken,

.

Scheveningen

.

wij liepen aan zee
mijn vader mijn moeder en ik
zomer 1958
ik was vier
.
– de wind
wastmijn haren
schoon – schijn ik
te hebben gezegd
.
– godallemachtig – riep mijn vader uit
hij keek mijn moeder aan
– het zal toch geen dichter
wezen, He? –
.

Zomergasten

The Tyger van William Blake (1757 – 1827)

.

Gisteravond bij Zomergasten was Hennie Vrienten te gast en waar ik vrijdag nog twitterde dat het tijd werd voor een dichter als Zomergast, besteedde Hennie heel veel tijd aan dichters en poëzie. Een van de dichters en gedichten die aan de orde kwam is The Tyger van de Engelse dichter William Blake. Een gedicht waarin de dualiteit tussen esthetische schoonheid en wreedheid wordt weergegeven. De spreker in het gedicht vraagt ​​zich af of de hand die het lam creëerde ook de tijger maakte.

.

The Tyger

.

Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Could frame thy fearful symmetry?
.
In what distant deeps or skies
Burnt the fire of thine eyes?
On what wings dare he aspire?
What the hand dare seize the fire?
.
And what shoulder, and what art,
Could twist the sinews of thy heart?
And when thy heart began to beat,
What dread hand? and what dread feet?
.
What the hammer? what the chain?
In what furnace was thy brain?
What the anvil? what dread grasp
Dare its deadly terrors clasp?
.
When the stars threw down their spears,
And watered heaven with their tears,
Did he smile his work to see?
Did he who made the Lamb make thee?
.
Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 58: op een trap

.

Op de trap voor de nieuwe centrale bibliotheek van Amsterdam stond een gedicht van de Amsterdamse dichter Simon Vinkenoog. Inmiddels is het van de trap gesleten en aangebracht op een raam bij de entree.

.

Een nieuw gedicht voor Amsterdam

.

Je ster gaat weer stralen, Am*dam

De magie gaat weer werken, Am*dam

Het voorjaar komt nader, Am*dam

Je wordt weer verliefd, Am*dam

Je gaat vrijer bewegen, Am*dam

Er kan weer gelachen worden, Am*dam.

.

Nieuw gedicht

Proza/poezie

.

Ik heb voor mijn voordracht in Rotown, tijdens het lanceerfeest van Strak #3 een drietal proza gedichten of proezie geschreven en hier is er een van.

.

Reasons to be cheerful part three

 .

My big love

 .

Haar jurk is wit. Niet gewoon wit maar

Gebroken wit, of hoe dat dan ook heet, meer

crèmekleurig.  Heel veel jurk. ‘Dat hoort erbij’

had ze gezegd.  Bij afwezigheid van haar

vader , loopt haar oudere oom met haar op.

 .

Links en rechts gaan mensen staan.  Zijn

Schoenen knellen, vooral links bij zijn enkel

De lach rond haar moeders mond is nog

nooit zo breed geweest, nog even en hij valt

van haar gezicht, denkt ie en kijkt weg.

 .

Nog twee rijen, dan zijn ze bij hem.  Daar zit zijn

oude buurmeisje.  Hij kijkt naar haar lichaam,

haar lange blonde haren.  Hij lacht om haar

Krullende mondhoeken.  Dan staat ze naast hem

‘Je hoeft alleen maar ja te zeggen’  had ze gezegd.

.

%d bloggers liken dit: