Maandelijks archief: mei 2012

De laatste uren zijn gekomen

Nog tot 12 uur vannacht inzenden

De deadline voor inzending van de Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2012 loopt vandaag om 00.00 uur af. Alle inzendingen die daarna binnen komen kunnen niet meer meedingen naar jurering en prijzen.

Dus heb je nog aspiraties, stuur dan nu je gedicht met als thema ‘Let the sin begin’in naar Ongehoordgedichtenwedstrijd@gmail.com of kijk eerst op de website www.stichtingongehoord.com  voor de voorwaarden.

Nog 3 uur en 20 minuten…

Advertenties

Zo kan het ook

Recensie voor De Nederlandse Bibliotheek Dienst/Biblion

Zoals jullie wellicht weten werk in in een openbare bibliotheek. Als bibliothecaris is een heel belangrijk instrument bij het collectioneren de AI. AI staat voor aanschaf informatie. Op basis van wat daar in staat nemen veel bibliothecarissen de beslissing om wel of niet een boek aan te schaffen.

Bijzonder was het dan ook toen ik van een collega de AI van mijn derde bundel aangereikt kreeg. De AI is geschreven door Neerlandicus en dichter Albert Hagenaars. Hieronder de tekst van de AI (van zijn website  www.alberthagenaars.nl)

WOUTER VAN HEININGEN

ZOALS DE WIND IN MAART GRAVEN BEROERT. 2012. Na eerdere projecten met een beeldend kunstenaar en een fotograaf presenteert Wouter van Heiningen (1963, Leidschendam) z’n derde bundel en ditmaal alleen. Het centrale thema in de vier afdelingen is het streven naar contact, niet alleen met mensen maar ook, zij het minder indringend, met objecten. Meestal nemen die dan wel lichamelijke vormen aan, zodat er sprake is van samenval, bijv.: “Deze stad ademt de blues / vlak onder de huid bijgezet / in het geheugen van schoonmakers / en slachters”. Zijn zegging en ritmiek (overwegend fungerend in korte zinnen) blijven eenvoudig en de gedachten zijn lang niet altijd origineel. De waarde van deze poëzie is dan ook op de eerste plaats afhankelijk van de beeldspraak. Regelmatig weet Van Heiningen, hoewel z’n overdrachtelijke relaties ook kunnen rammelen, op dat vlak te verrassen. Als hij in staat zal zijn deze enige peiler van belang te combineren met voldoende ondersteunende kracht vanuit de andere elementen, doen de bibliotheken beter de deur wijd open als hij zijn roffel laat horen. Voor deze 3e bundel is het nóg niet zover.

.

Romenu

Interessante website over dichters en schrijvers

Romenu is een Vlaams blog over schrijvers en dichters. Het aardige is dat er op deze website elke dag aandacht wordt besteed aan dichters en schrijvers die op die dag geboren zijn. Internationaal en heel breed. Je kunt je voorstellen dat ik verrast was toen ik op mijn verjaardag een stuk over mezelf tegen kwam.

Een zeer lezenswaardig blog en voor wie nieuwsgierig is welke grote schrijvers er op dezelfde dag geboren zijn als jij:

http://romenu.skynetblogs.be

Mijn pagina is te vinden op:

http://romenu.skynetblogs.be/tag/wouter%20van%20heiningen

Zoals je ziet bevind ik me in goed gezelschap.

 

 

Nieuwe bundel op Recensieweb.nl

Zoals de wind in maart graven beroert

.

Mijn nieuwe bundel met bovenstaande titel is nu ook op recensieweb verschenen.

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 50: Het wachthuisje

Via een bericht op Facebook van Jacques Graus vond ik nummer 50 in de serie gedichten op vreemde plekken. Nooit gedacht, toen ik er aan begon, dat de lijst zo lang zou worden.

.

Uit het bericht van Jacques: “Schuilgedichten op de Floriade. Ga je naar De Floriade en wil je ook daar je gedichtenhonger stillen? Bezoek het Gedichtenbos waar zes wachthuisjes staan, waarin continu 2 (toepasselijke)gedichten ten gehore worden gebracht van Limburgse dichters. Wiel Kusters, Frans Budé, Jan Hanlo e.a. zijn heel privé te horen in zo’n wachthuisje, waarin je kunt staan, zitten of liggen!”

.

Johnny van Doorn

Nog maar eens een fraai gedicht van Johnny van Doorn.

,

De jasmijn
Op een grote platte zwerfsteen

Mijmert hij in lotuszit over

De verfrissende geur van

De lente die hij ondermeer

Weerspiegeld ziet in de

Zachtjes op het water van

Een goudvissenvijver

Wiegelende blaadjes die

Afkomstig zijn van een

Bloeiende Japanse Kers &

Een wijsgerige glimlach

Komt over zijn lippen

Als hij laag over het

Wijde glooiende landschap

Een zwarte wolk naderbij

Ziet komen waaruit op

Een bepaald moment

Zoveel regen valt dat

Hij genoodzaakt is om

Te schuilen in een

Dichtbij gelegen drank-

Lokaal dat uitsluitend

Wordt bevolkt door

Schilderachtige lieden

Die allen aandachtig aan

Het luisteren zijn naar

Een demonische muziek     .

Die in de vorm van

Uitzinnige klanken

Door een handjevol

Losbandige muzikanten

Ten gehore wordt gebracht &

Onder de bedwelmende

Invloed hiervan krijgt

Hij afgrijselijke     .

Visioenen door van

Bloedige taferelen die

Zo afschuwelijk zijn

Dat hij met trillende benen

Het duistere gebouw

Verlaat om in de frisse

Buitenlucht weer op

Krachten te komen door

Hardnekkig en met volle

Overgave zich te laten

Doordrenken met de

Verrukkelijke geur van

De door hem tot heilige

Bloesem uitgeroepen JASMIJN

.

Ook terug te lezen op www.dichterbijdebezigebij.nl

 

 

Gedichten op vreemde plekken

Deel 49: Bij de ingang van de universiteitsbibliotheek

Dit gedicht heeft een prominente plek gekregen op de muur buiten de Universiteitsbibliotheek. Wiel Kusters schreef het gedicht op verzoek van Jo Ritzen, die destijds net aangetreden was als voorzitter van het College van Bestuur. De tekst van het gedicht spreekt voor zich, maar is uiteraard voor iedereen vrij te interpreteren. Het gedicht maakt deel uit van een viertal kunstwerken rondom de ingang van de binnenstadslocatie van de universiteitsbibliotheek.

 

LomoPoems

Een andere manier van dichten

Op zijn weblog http://denieuwes.com schrijft Dennis Gaens onder andere over zijn nieuwe fascinatie LomoPoems.

LomoPoems zijn foto gedichten gemaakt volgens een vast stramien. Een foto gemaakt met de Supersampler, een beetje in de stijl van Instagram, in 4 delen met in het eerste, tweede en vierde deel een dichtregel. Zowel qua beeld als gedicht zeer de moeite waard. Hieronder een mooi voorbeeld.

Nagekomen bericht van Dennis Gaens: ze zijn nu ook te koop als prints. http://lomopoems.tumblr.com/post/23729101963/printsforpostcards

Gedichten op vreemde plekken

Deel 48: op stickers via een app.

Dit keer wel een heel bijzondere manier van gedichten plaatsen en lezen.

Dichter Arnoud van Adrichem en grafisch ontwerpers Cox & Grusenmeyers zijn gestart met het project GELD, waarmee je je belastingcenten kunt terugverdienen door gedichten te lezen. Het lezen van een gedicht levert €0,11 op, het bedrag dat iemand met een gemiddeld jaarinkomen dagelijks kwijt is aan cultuur.

Om mee te doen moet je de gratis browserapp Junaio installeren op de iPhone. Vervolgens ga je in Amsterdam op zoek naar bankgebouwen die voorzien zijn van een GELD-sticker. Na het scannen van de sticker krijg je een gedicht te zien, dat je na het doorlezen 11 cent oplevert. ‘Money is a kind of poetry’, stelde Wallace Stevens ooit. Dit project bewijst dat hij gelijk had. Eigenlijk is het geld dat je verdient wel een beetje een sigaar uit eigen doos: het project kwam met belastinggeld tot stand, dankzij subsidies van het Nederlands Letterenfonds en het Mondriaan Fonds.

Een kaartje op de website laat zien waar geld te halen valt. Je kunt ook meteen zien waar mensen de gedichten hebben gelezen en dus geld hebben verdiend. De kans is aanwezig dat ijverige schoonmakers de stickers weer weghalen. We zagen dat er aan de Wibautstraat en rondom het Haarlemmerplein al driftig geld werd verdiend, maar op de banken rondom de Dam in Amsterdam troffen we de stickers (nog?) niet aan.

Meer informatie vindt je op de website van de Iphoneclub: http://www.iphoneclub.nl/184748/belastinggeld-terugverdienen-door-gedichten-op-de-iphone-te-lezen/

Gedicht in het Pools

Ontmoeting

.

Dit keer een gedicht van mij vertaald in het Pools door common language.

.

Ontmoeting

We praten waar

we over praten

.

en zien vooral

waar we naar kijken

.

we voelen wat we

mogen raken en

raken daarmee ons gevoel

.

we proeven lippen

uit een tijd waarin

voorzichtig werd gehandeld,

.

terrein verkend met

kleine stapjes, een brug

geopend naar vandaag

.

waar we staan is

waar we ons bevinden

aan de rand van een verhaal

wachtend op een verteller

.

Spotkanie

Rozmawiamy o tym

o czym rozmawiamy

.

a widzimy przede wszystkim

to na co patrzymy

.

czujemy to

czego dotykamy

i pobudzamy tym nasze uczucia

.

usta smakujemy

jak dawniej kiedy

ostroznie zabierano sie do rzeczy

.

teren rozpoznany

malymi krokami, most

otwarty do terazniejszosci

.

miesjsce gdzie stoimy

jest miesjcem gdzie sie znajdujemy

na skraju opowiesci

czekajac na narratora

.

%d bloggers liken dit: