Maandelijks archief: april 2012

Recensie ‘Zoals de wind in maart graven beroert’

Hanta.nl

Vandaag verscheen op Hanta.nl een recensie van mijn nieuwe bundel ‘Zoals de wind in maart graven beroert’.

Enkele quotes uit de recensie:

“Nederland wemelt van de kleine uitgeverijen. De Brouwerij is zo’n uitgever.  Uit het feit dat ze vacatures hebben voor ‘stageplaatsen en vrijwilligers’ kun je afleiden dat het ook daar geen vetpot is.”

“Als je kijkt naar Zoals de wind in maart graven beroert van Wouter van Heiningen is dat vreemd, want in hem heeft De Brouwerij een dichter die volgens mij, na nog een paar jaar ontwikkeling, makkelijk een groter publiek kan aanspreken.”

.

Deze stad ademt de blues

vlak onder de huid bijgezet

in het geheugen van schoonmakers

en slachters

.

hier trekt de gospel

van mond tot hart

en biedt zij troost

als bijvangst van de fles

.

“Dat is poëzie die je ook nog eens tijdens een avond met vrienden kan voorlezen zonder glazig aangekeken te worden.”

.

De rest van de recensie vindt je hier: http://www.hanta.nl/hanta/2012/04/17/zoals-de-wind-in-maart-graven-beroert-wouter-van-heiningen/

Gedichten in vreemde vormen

Oorlogssymfonie door Chen Li (Taiwan)

Dit keer een bijzonder gedicht in een bijzondere vorm van de Taiwanese dichter Chen Li (vertaling Silvia Marijnissen). Zelfs als je het Chinees niet machtig ben (en wie is dat wel) is het meteen goed te begrijpen met een paar vertaalde tekens.

Chen Li heeft een veelzijdig oeuvre op zijn naam staan. Hij staat bekend als een sociaal bewogen, humoristische dichter die graag experimenteert met nieuwe vormen en uitdrukkingswijzen. Dit gedicht is uit 1995.

Noot van de vertaler:
het eerste karakter in de tekst, bing, betekent soldaat. In het tweede deel wordt dat steeds vaker afgewisseld door de karakters ping en pang,
die klinken als geweerschoten en eruitzien als het karakter voor soldaat, maar één ‘been’ missen.
Het karakter qiu in het derde deel is het karakter voor soldaat maar dan zonder ‘benen’. Het betekent (graf) heuvel.

Like a pig on antibiotics

Radiohead

Een van de beste CD’s ooit gemaakt (volgens mij) is O.K. Computer van Radiohead.  Op Lyricsfreak.com staat de volgende beschrijving van dit album.

.
Radiohead’s third album got compared to Pink Floyd a lot when it came out, and its slow drama and conceptual sweep certainly put it in that category. OK Computer, though, is a complicated and difficult record: an album about the way machines dehumanize people that’s almost entirely un-electronic; an album by a British “new wave of new wave” band that rejects speed and hooks in favor of languorous texture and morose details; a sad and humanist record whose central moment is Thom Yorke crooning “We hope that you choke.” Sluggish, understated, and hard to get a grip on, OK Computer takes a few listens to appreciate, but its entirety means more than any one song.
.
Een van de meest aparte en bijzondere tracks op het album is ‘Fitter, Happier’ . Omdat het in een soort computerstem wordt verteld, het is nauwelijks muziek te noemen. De tekst zegt genoeg:
.
Fitter, Happier

more productive

comfortable

not drinking too much

regular exercise at the gym (3 days a week)

getting on better with your associate employee contemporaries

at ease

eating well (no more microwave dinners and saturated fats)

a patient better driver a safer car (baby smiling in back seat)

sleeping well (no bad dreams)

no paranoia

careful to all animals (never washing spiders down the plughole)

keep in contact with old friends (enjoy a drink now and then)

will frequently check credit at (moral) bank (hole in wall)

favours for favours

fond but not in love

charity standing orders

on sundays ring road supermarket

(no killing moths or putting boiling water on the ants)

car wash (also on sundays)

no longer afraid of the dark or midday shadows

nothing so ridiculously teenage and desperate

nothing so childish

at a better pace

slower and more calculated

no chance of escape

now self-employed

concerned (but powerless)

an empowered and informed member of society (pragmatism not idealism)

will not cry in public

less chance of illness

tires that grip in the wet (shot of baby strapped in back seat)

a good memory

still cries at a good film

still kisses with saliva

no longer empty and frantic

like a cat

tied to a stick

that’s driven into

frozen winter shit (the ability to laugh at weakness)

calm

fitter, healthier and more productive

a pig

in a cage

on antibiotics

Gedichten in een vreemde vorm

Deens gedicht

Van de Deense dichter Per Højholt (1928 – 2004) is het volgende gedicht:

Elk vers in dit gedicht luidt: ”solen se dens vældige horn mælken fryser i sin karton” (de zon zie haar immense hoorn de melk bevriest in het pak)

 

 

Liefde en pijn

Alexander Poesjkin (1799 – 1837)

Liefde en pijn liggen soms in elkaars verlengde. Alexander Poesjkin schreef er het volgende liefdesgedicht over.

*

Ik had je lief: misschien ook is de liefde

Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;

Maar zij behoeft je nu niet meer te grieven;

Ik wil dat je geen pijn door mij ontmoet.

 .

Ik had je lief in stilte, niets verwachtend,

Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;

Ik had je zo lief zo teder, zo waarachtig –

Geef god dat zo een ander je bemint

.

 

Verhalen vertellen

Bibliotheekplaza

Vandaag was ik op bibliotheekplaza van Probiblio, een provinciale organisatie die bibliotheken ondersteunt. Een aantal zeer inspirerende sprekers en een krantenbericht uit de Spits of de Metro (wie houdt ze nog uit elkaar) verder brachten mij de volgende overdenking.

Allereerst de sprekers: Aanwezig waren o.a. Nalden (van de gelijknamige blog en WeTransfer), Patricia Martin, Ben Hammersley en Mark Mieras. Zij spraken over de toekomst. De toekomst van social media, van de veranderingen in de wereld, de vlucht die internet heeft genomen en wat dat betekent voor toekomstige generaties en over wat dit voor betekenis heeft voor de hersenen (niet allemaal over al deze onderwerpen maar ze kwamen allemaal aan de orde bij de verschillende sprekers).

Een inspirerende, griezelige, enthousiasmerende en verontrustende dag. Als laatste spreker had de wetenschapsjournalist Mark Mieras een bijzonder onderwerp gekozen: Mensen zijn niet digitaal en onze hersenen zijn geen harde schijf. Zeer informatief. Wat bleef hangen uit zijn presentatie was dat mensen behoefte hebben aan verhalen. Om te vertellen, om naar te luisteren, om te lezen.

Dat deed me denken aan een stukje uit de krant van vanmorgen. Daarin stond een artikel over wat de mens gelukkig maakt. Uit uitgebreid onderzoek is gebleken dat shoppen niet gelukkig maakt (wat door verschillende vrouwelijke collega’s onmiddelijk naar het rijk der fabelen werd verwezen 😉 maar dat etentjes met vrienden en gedeelde ervaringen met anderen gelukkig maken. Waarom? Omdat deze ervaringen herinneringen veroorzaken. Net als verhalen. Herinneringen worden verhalen, deze worden gedeeld en dragen bij aan het geluksgevoel van jezelf en anderen.

Waarom schrijf ik dit, deze blog gaat toch over poëzie? Dat klopt. Voor mij is poëzie het vertellen van verhalen in verdichte vorm. Elk gedicht is een verhaal op zich. Herinneringen zijn een natuurlijke en overvloedige bron van inspiratie voor dichters.

Voorbeelden te over ook in de poëzie. Hier een prachtig voorbeeld van Remco Campert.

.

Antwerps meisje

.

Het was laat in de avond

regen in lamplicht gevangen

sloeg neer op het macadam

van de Mechelsesteenweg

je had een offwhite jurkje aan

ik schatte je op vijftien

je liep langs de straat

waar ook ik overging

auto’s passeerden remden af

reden weer verder

je vroeg de weg naar de Muze

café waar Ferre optrad

Ferre Grignard de anger van jouw lied

zijn stem die op de radio geklonken had

en waarheen je nu op weg was

‘volg de tramrails maar

dan vind je hem vanzelf’

en ik onnnozelaar liet je gaan

.
Antwerps meisje

dat ik in mijn hart draag

wat heb ik toch gedaan

met mijn leven

.

(uit: nieuwe herinneringen, 2007)

Gedichten op vreemde plekken

Deel 45: In de bus

Had ik al eerder een gedicht op een bus, in dit geval is het de bus waarin gedichten worden voorgedragen (goed idee).

Ze schrijdt in schoonheid

Een liefdesgedicht

van Lord Byron (1788 – 1824) en omdat het zo’n mooi gedicht is in het Engels én in het Nederlands.

.

She walks in beauty

.

She walks in beauty, like the night

Of cloudless climes and starry skies;

And all that’s best of dark and bright

Meet in het aspect and her eyes;

Thus mellow’d tot hat tender light

Which heaven to gaudy day denies.

.

One shade the more, one ray the less,

Had half impair’d the nameless grace

Which waves in every raven tress,

Or softly lightens o’er her face;

Where thoughts serenly sweet express

How pure, how dear their dwelling-place.

.

And on that cheek, and o’er that brow,

So soft, so calm, yet eloquent,

The smiles that win, the tints that glow,

But tell of days in goodness spent,

A mind at peace wit hall below,

A heart whose love is innocent!

.

Ze schrijdt in schoonheid

.

Ze schrijdt in schoonheid, zoals ’n nacht

Die helder is, vol sterren staat;

Licht en donker, klare pracht

komt in haar ogen, haar gelaat:

vertederd tot een licht dat zacht

de mooiste dag achter zich laat

.

meer schaduw. Of wat minder licht,

verzwakt de eed’le gratie;

die gaf haar lokken, haar gezicht,

hun nameloze staatsie;

en alle zoets waar zij aan dacht

droeg bij aan haar serene pracht.

.

En om haar mond, en op haar wangen,

Speel zacht en zonder vragen

Een lach, een blos, een stil verlangen

Naar vroeg’re, schone dagen;

Haar ziel heeft alle rust ontvangen

Om zuiver te behagen!

.

Wedstrijd

Doe mee!

www.stichtingongehoord.com Gedichtenwedstrijd.

Gedichten op vreemde plekken / in vreemde vormen

Deel 44: Vreemde vormen

Je ziet ik ben aan het twijfelen geslagen. Misschien moet er gewoon een nieuwe categorie aan lijst van categorieën worden toegevoegd: Gedichten in vreemde vorm. Deze vind ik  in ieder geval erg leuk. Het heet ‘Nachtgesang’.

 

Als je meer wilt lezen over unieke, rare en vreemde poëzie kijk dan op:

http://www.online-literature.com/forums/showthread.php?t=35177

Een forum over ‘unique/provocative/weird poems’

%d bloggers liken dit: