Gedichten op vreemde plekken

Deel 40: op een brug in Parijs

In Parijs op de pont Mirabeau staat het volgende vers van Applonaire:

.

Onder de Pont Mirabeau stroomt de Seine

en onze liefdes

dat moet ik niet vergeten

na het verdriet kwam steeds de vreugde

laat het donker komen,  de klok maar slaan

de dagen verdwijnen

ik blijf

.

Geplaatst op 1 april 2012, in Gedichten op vreemde plekken en getagd als , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: