Maandelijks archief: april 2012

Pools-Nederlandse poëziemiddag

Gedichten van mij vertaald in het Pools

Zoals ik hier enige tijd geleden al schreef zijn er een aantal gedichten van mij vertaald in het Pools. Deze zullen op 20 mei worden voorgedragen door mij en de Poolse vertaling zal ook te horen zijn (niet door mij!).

Iedereen is van harte welkom en de middag is gratis toegankelijk. Zie hieronder de officiële aankondiging.

Gemeente Rotterdam (dienst Kunst en Cultuur), de Sichting Common Language en de Pools-Nederlandse Kulturele Vereniging nodigen u uit voor een Pools – Nederlandse Poëziemiddag op 20 mei 2012  van 13.30 tot 17.30 uur in de theaterzaal LCC de Zevensprong, Mosoelstraat 20, 3193 EL Hoogvliet

De zaal is open om 13.00 uur. Toegang gratis.

Poolse en Nederlandse dichters vertellen over hun werk en lezen eigen gedichten. Alle teksten worden in beide talen vertaald en getoond op een groot scherm.

Het optreden wordt muzikaal omlijst door Anka Kozieł en De Troubadours. Na afloop is er een gezamenlijke borrel.

Dit evenement wordt gesponsord door de Gemeente Rotterdam dienst Kunst en Cultuur,

Polsko-Niderlandzkie spotkania kulturalne Pools-Nederlandse culturele ontmoetingen Fundacja Common Language i Polsko-Niderlandzkie Stowarzyszenie Kulturalne zapraszają Pana/Panią na Polsko-Niderlandzkie spotkanie poetyckie 20 maja 2012 o godz. 13.30-17.30 Sala teatralna LCC de Zevensprong, Mosoelstraat 20, 3193 EL Hoogvliet Rt.

Sala otwarta o godz. 13.00. Wstęp wolny.

W programie: polscy i holenderscy poeci opowiadają o swojej pracy i recytują swoje wiersze. Wszystkie teksty bedą tłumaczone w obu językach i wyświetlane na ekranie.

Spotkanie urozmaicą występy muzyczne Anki Kozieł i zespołu De Troubadours. Na zakończenie o 16.30 wspólny drink. Wydarzenie sposoruje

Advertenties

Zoet en fruitig versus Zuur en bitter

Of: een recensie van een recensie

De afgelopen week bekeek ik het nieuwe tv programma ‘De nieuwe Rembrandt’ samen met mijn vrouw en dochter. In dit programma worden door 3 ‘experts’ kunstwerken beoordeeld op hun ‘Rembrandtfactor’. Mijn dochter werd al snel opstandig van de opstelling en de air van de ‘experts’.  Zo was er een groot wit kruis met daarop een kruisbeeld waaraan een koordje hing. Als je daar aan trok klonk een kinderliedje. De kunstenaar vertelde daar over dat het een aanklacht was tegen het kindermisbruik in de kerk. Duidelijk.

Toen het kunstwerk binnen werd gebracht voor de ‘experts’ werd er lacherig over gedaan, er werd dan nog net aan het touwtje getrokken maar het kunstwerk werd weggezet als niet ter zake doende. Mijn dochter vond dat heel onrechtvaardig. Waarom mag zo’n kunstenaar niet vertellen wat het idee is achter zo’n kunstwerk? Ik verdedigde toen nog het besluit van de programmamakers door te zeggen dat een kunstwerk als uniek werk een eigen zeggenschap moet hebben en dat in een museum ook niet bij elk kunstwerk wordt uitgelegd wat de kunstenaar er mee bedoeld heeft.

Later bedacht ik, na het lezen van een tv recensie in de Volkskrant, dat er wel degelijk iets mankeerde aan dit programma. Er werd door de ‘experts’ niet serieus nagedacht over de aangeboden kunstwerken. Een blik op het werk en men had zijn mening klaar. Niet nadenken of doordenken over wat er werd aangeboden, wat de diepere laag zou kunnen zijn. Ongetwijfeld om de vaart in het programma te houden. Terwijl er ook een kunstwerk werd binnengebracht dat al goed werd bevonden op basis van de naam van de kunstenaar. Deze was bij één van de ‘experts’ bekend en de twee andere volgde dociel zijn mening en vonden het werk ook meteen heel erg goed.

Waarom schrijf ik dit?

Ik moest hieraan denken toen ik gisteren door een goede vriend opmerkzaam werd gemaakt van het feit dat er een recensie van mijn laatste bundel was verschenen op Meander. Ene Kees G. te A. had zich aan mijn boek gezet op een manier die bij mijn vriend het stoom uit zijn oren deed komen. “Wat denkt die overjarige elitaire hippie wel. Naar mannetje met zijn paardenstaartje.”, hij had inmiddels op internet informatie ingewonnen over de schrijver van het ‘zure, naargeestige stuk’

Ik heb de recensie gelezen had daar de volgende gedachten bij.

Kees G. beweert van alles maar geeft geen voorbeelden.  Niets prikkelt, alles is saai en als voorbeelden geeft hij dan korte stukjes van soms maar een paar woorden. Uit de context getrokken zonder verder commentaar waarom dat dan blijkbaar saai of monotoon-brommerig zou zijn.  Als dieptepunt wordt het enige rijmende gedicht aangehaald. Pijnlijk noemt Kees G. het. Waarom Kees? Waarom is dit pijnlijk? Geef daar duiding aan, neem je werk als recensent serieus.

Laat ons neuken Nora, je windt me op
want alleen jij kunt je lippen zo tuiten
als ik streel over het vlees aan je kuiten
kom schat, nog een keer, hoppa-hoppa-hop

O, maar nu begrijp ik het zal je zeggen.  Maar is dat zo? Dit is een strofe uit een gedicht van Kees G. Een strofe uit een gedicht waarmee hij een prijs heeft gewonnen. Wederom, zo uit de context getrokken zou je kunnen zeggen: lekker vulgair met een kinderlijk rijmpje aan het einde (quote bevriende dichter).

‘Als je poëzie serieus neemt, dan is er maar een maatstaf, de hoogste.’ Schrijft Kees G.  Is dat zo Kees?

In de afgelopen jaren ben ik verschillende keren door dichters en aankomende dichters  benaderd en gevraagd om commentaar te geven op hun gedichten. Dat heb ik altijd met nuance gedaan, niet alleen maar de zwakke punten benoemen maar vooral de sterke kanten benadrukken, stimuleren, enthousiasmeren. Een paar van deze mensen zijn inmiddels zelfs door Meander geïnterviewd en als talenten bestempeld. Wat ik maar wil zeggen is dat de beschrijving van Kees G. een zeer eenzijdig beeld schept van de werkelijkheid.  Ik heb mijn bundel er even bij gepakt (en je kunt dit verifiëren door mijn blog te lezen) en wat blijkt: 3 gedichten uit de bundel hebben de eerste prijs gewonnen in poëziewedstrijden waaronder die van de LAZ en de SLAU, 4 gedichten zijn genomineerd in poëziewedstrijden of waren laureaat gedichten en maar liefst 15 gedichten werden gepubliceerd in tijdschriften, magazines en op literaire en /of poëziewebsites op het internet.

Tientallen mensen vonden mijn gedichten blijkbaar goed of goed genoeg. Wie zou er dan gelijk hebben, al die mensen en de inmiddels honderden mensen die mijn bundels hebben aangeschaft of Kees G. ‘Een zwetende schilferige zestiger’ (quote bevriend dichter)?

De kwalificaties van mijn vriend hebben allemaal door mijn hoofd gespeeld, de eerste keer dat ik de recensie las, daar ben ik heel eerlijk over, als je integriteit en je rechtvaardigheidsgevoel wordt aangetast verval je snel in vileine termen. Ik ben de eerste die zal erkennen dat niet al mijn gedichten even goed zijn, dat ik wel eens in de val van het cliché trap of dat mijn poëzie soms wel erg abstract is (dat is ook zo). Tegelijkertijd weet ik dat veel mensen van mijn gedichten genieten en dat ze mijn poëzie waarderen. De mening van 1 mens kan daar niets aan veranderen.

Ik hoop met bovenstaand stuk een eerlijk tegengeluid te hebben gegeven. En Meander? Meander stond een aantal jaar geleden te boek als licht elitair en nogal negatief in haar besprekingen van ‘minder bekende dichters’. De afgelopen jaren is daarin verandering in gekomen en ik beschouw de recensie van Kees G. dan ook maar als een incidentele terugval. Ik ben niet voor niets pas geleden Vriend van Meander geworden. Ik zal dat ook blijven, want in tegenstelling tot Kees G. hou ik wel van poëzie en al haar beoefenaren.

Dat wilde ik kwijt.

Wil je de recensie met eigen ogen lezen? Dat kan op: http://meandermagazine.net/wp/2012/04/in-het-wangslijm/

Gedichtenwedstrijd 2012

Ongehoord! gedichtenwedstrijd 2012

De uiterste inzenddatum voor de Ongehoord! gedichtenwedstrijd nadert. Je kunt je gedicht nog insturen tot en met 31 mei 2012.

Doe mee en win een plaats op ons poëziepodium, publicatie van je gedicht op de website en een fraai kunstwerk.

Informatie is te vinden op de website van Ongehoord! www.stichtingongehoord.com

 

Zomers poëzie podium

Ongehoord! zomerpodium

Op 10 juni 2012 organiseert Ongehoord! haar jaarlijkse zomerpodium in de Jacobustuin in Rotterdam. Hoewel het er even op leek dat het podium niet zou doorgaan (in verband met de toegang tot de tuin), zijn we er toch in geslaagd de tuin weer aan ons programma toe te voegen en weer een prachtige line up voor het zomerpodium te realiseren.

Programma

-Ruud Tompot, columnist en schrijver

-Ruben Luijk, schrijver, dichter

-Iris Brunia, dichter

-Barbera Beckers, dichter namens Meander

-Paul Uitedenboogaard, dichter

-wie de muziek gaat verzorgen is nog niet elemaal rond, daarover snel meer.

Op het open podium, waar iedereen zich voor kan opgeven op de middag zelf, in ieder geval Edwin de Voigt, Rotterdams dichter.

.

Aanvang 14.00 uur, toegang gratis!

Locatie

Jacobustuin Rotterdam, De ingang bevindt zich aan de Jacobusstraat, een zijstraatje tussen de Oude Binnenweg en de Oldebarneveltstraat. De binnentuin heeft naast een voliere met vogels ook een speeltuintje en een grasweide met picknicktafel. Vaste bewoneres zijn een stel kippen die door de tuin scharrelen

Gedichten in vreemde vormen

Niet zomaar een Haiku

Deze Haiku van Haku Maki is niet zozeer bijzonder in inhoud maar wel in vorm. In één beeld wordt deze Haiku Poem 4 – Festive Wine weergegeven.

Gedicht van Flux (Irene Wiersma)

Haganum festival 2012

Gisteravond was ik op het Haganum festival in Den Haag en daar trad onder andere Flux op. Irene Wiersma, want zo heet Flux, speelde daar liedjes en droeg gedichten voor. Begin dit jaar heeft Irene ook al op het Ongehoord! podium gestaan en ik was onder de indruk van haar poëzie dus ook hier ben ik gaan luisteren.

Met name het volgende gedicht vind ik prachtig (vooral voorgedragen door haar).

Jaloezie jegens kamerplanten

.

Beste

diep warme

donker ogende

knap geleerde

nooit schuin marcherende

niet oud lijkende

maar onderhand

wel moeten zijnde

Meneer.

.

Ik waardeer

uw speelse kuiltjes

lachende fijn

zinnig bijdehante

– tussen de regels door –

geplaatste zinnen,
van op het randje

ik hoef niet te zoeken

ik vind ze, ze vallen.

.

Kijk eens naar onze jassen

die mouw aan mouw

aan de kapstok hangen.

Het is duidelijk dat ze branden.

Hopelijk brandt de uwe

niet helemaal af,

de uwe die straks

over uw schouder

mee naar huis mag,

als de klok vijf uur slaat

en u opgelucht uw kamer verlaat

terwijl de planten voor de ramen

– die niets hebben te klagen –

zachtjes mokken en balen.

Laat ze stil zijn!

Laat ze gaan slapen!

Morgen zijn ze potdorie alweer

de hele dag met u samen.

.

Een wat ouder gedicht

Een gedicht uit 1985

Zoals sommige van jullie al weten schrijf ik al gedichten sinds ik een jaar of 13 was. Deze is uit ongeveer 1985 of 1986 toen ik begin 20 was en net uit militaire dienst kwam.

.

Uitgevlakte bladzijden

.

Bombast, laat je horen

drong het tot mij door

.

ik was een marionet

krampachtig trachtend zijn

leidsels te doorbreken

.

Ruis, als pauze

.

bevrijding naar het licht

of welk positivisme dan ook

laat me begaan tot hier

de touwen ben ik al vergeten

.

open ogen

in een stroomversnelling

600!

600 berichten

Een moment om even bij stil te staan. Dit is het 600ste bericht dat ik sinds oktober 2007 heb gepost.

In 55 maanden 600 berichten, eerst op woutervanheiningen.web-log.nl, daarna heel kort op woutervanheiningen.weblog.nl en nu sinds oktober 2011 hier. Dus 11 berichten per maand, gemiddeld 0,35 bericht per dag (dat is elke 3 dagen een bericht).

op die 600 blogposts werd 1375 keer gereageerd (inclusief door mij op anderen) in 26 categorieën met 313 tags (vanaf ca. begin 2011).

Vanaf de herstart in oktober 2011 alhier hebben 23 mensen een RSS feed op mijn blog en volgen 6 mensen de reacties.

Vanaf oktober 2007 hebben 56.636 mensen mijn blog bezocht. Dat zijn er gemiddeld 1030 per maand en gemiddeld 34 per dag.

Ik wil al mijn vaste en minder vaste bezoekers hartelijk bedanken voor hun interesse. Ik heb nog heel veel ideeën en zal op deze plek over (mijn) poëzie blijven schrijven in al haar verschijningsvormen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 47: Gedicht op een Friedhof (begraafplaats) in Salzburg

Petersfriedhof, im Hintergrund der Dom
Petersfriedhof, O schöner Ort, den Toten auserkoren,
zur Ruhestätte für die müden Glieder!
Hier singt der Frühling Auferstehungslieder,
vom treuen Sonnenblick zurückbeschworen.

Wenn alle Schmerzen auch ein Herz durchbohren,
dem sein Liebstes senkt zur Erde nieder,
doch glaubt es leichter hier: wir sehn uns wieder,
es sind die Toten uns nicht ganz verloren.

Der fremde Wanderer, kommend aus der Ferne,
dem hier kein Glück vermodert, weilt doch gerne
hier, wo die Schönheit Hüterin der Toten.

Sie schlafen tief und sanft in ihren Armen,
worin zu neuem Leben sie erwarmen,
die Blumen winkens, ihre stillen Boten.“

– Nikolaus Lenau: Salzburger Kirchhof (Petersfriedhof)

Gedichten op vreemde plekken

Deel 46: op het zakje van een aloha shirt

Op het web kwam ik een initiatief tegen op Hawaï van poëzieliefhebbers. Onder het motto van Poem in your pocket kon iedereen een gedicht insturen dat geplaatst zou worden op het borstzakje van een alohashirt. Vandaar ook de vorm.

%d bloggers liken dit: