Nieuw gedicht

Ontmoeting

 

We praten waar

we over praten

 

en zien vooral

waar we naar kijken

 

we voelen wat we

mogen raken en

raken daarmee ons gevoel

 

we proeven lippen

uit een tijd waarin

voorzichtig werd gehandeld,

 

terrein verkend met

kleine stapjes, een brug

geopend naar vandaag

 

waar we staan is

waar we ons bevinden

aan de rand van een verhaal

wachtend op een verteller

Geplaatst op 25 november 2011, in Gedichten en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. ha mooi de aanvang van een nieuwe relatie, welke dan ook…
    zou je niet zelf de verteller willen zijn?…

    mooi werk wouter! graag gelezen

    gr enrico

    fijn weekend

  2. Mooi geschreven!

    Bedankt voor uw reactie op mijn blog!

    Groet, Irene

  3. Zonder woorden

    met luisterende oren
    zijn weinigen geboren
    zelfs het mooiste verhaal
    verteld in de leukste taal
    blijven zinloze zinnen
    als ze geen aandacht winnen
    en dus zoals een zucht
    gewoon verbruikte lucht
    die hier of daar blijft hangen
    tot ze misschien wordt gevangen
    door een verteller met rode wangen
    die net wou beginnen praten
    omdat hij het niet kan laten
    te praten over proeven, kijken, voelen
    en wat de mensen daarmee bedoelen
    in boekvorm wordt het zonder twijfel een ongeziene bestseller
    op voorwaarde, dat er éérst geluisterd wordt naar de verteller

    Mooi gedichtje.☺
    Lenjef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: