Maandelijks archief: september 2010

Oud gedichtje

Van voor 1986

.

Uitzicht

.

Een toren in het gedrang

in het bovenraam

geklemd tussen

raamkozijn en huizenrand

half vier, een doek

waait van de lijn

weg, voorzover

ik kan zien

Gedichten op vreemde plekken

Deel 33: Tunnelgedicht

.

Een gedicht van Stadsdichter Joke van Leeuwen (2009) Alleen te lezen als je er langzaam langs loopt/fietst/rijdt.

De hele tekst staat hieronder.

Ha ga hier, u jij golle jullie gij, door deze gang van lucht in boomse klei,
behaagziek als een brug zijn tunnels niet, de wereld is teruggebracht tot kleine optocht van toevalligheden, een snelle blik in onbekende ogen, een jas waarin hier iemand al eens kwam,
hier kunnen zon en wind niet bij, hier bloeit niets, groeit niets, is het heen of weer binnen de lijntjes blijven, en boven gaat het zoveel kanten op, tien hoog en toch nog uitzichtloos of op de grond iets als de hemel,
en u jij golle jullie gij, al is Sint-Annadorp vergaan, de put in en verdwenen, er waaien oude liedjes rond tielierelarelom die willen zich bewaren tussen getob en tegenzin en opgeraapte grappen,
wat doen de benen hier hun best, er moet weer wat, dat zal wel zijn, iets halen, iets betalen, iets willen, iemand zien misschien, waren de buizen hier als glas, was er dan nu nog wat er was,
diep in de grond verzonken huizen, drie potten met verschaalde lijdzaamheid en zoete bonen, de kraag van een matroos met einders in herinnering en veel vuil spel en slappe touwen,
de grove buiken van gestorven schepen, daarboven vissen die volharden, daarboven alles, maar toch weeral geen fraai ontvangend comité dat staat te zingen van wees welkomtierelierelom,
hoe goed dat u jij golle jullie gij weer boven bent zijn zijt (en dan de grote trom en een refrein).

(richting stad)

Ha ga hier, u jij golle jullie gij, gekomen uit een kromgetrokken droom met overkant, nog zevenhonderd stappen min of meer en daar is ’t stad, een plein, een schilderij, een berg vers fruit, een park dat kan bewaard, een menigte die nieuwe kleren wil,
een taak die languit ligt te wachten, een nacht met ogen open, de properpoetser voor de glans (de koninklijke poort is moeten lopen naar de gillisplaats, daar staat die poort niet echt een poort te zijn, er is wel meer niet wat het is),
terwijl hier u jij jullie golle gij onder de Schelde bent zijn zijt, ligt alles boven als versteend op u jij golle jullie gij te wachten, het wenen op de pauzeknop en niemand raapt nog grappen op, het lachen houdt zich in om dalijk door te gaan,
de stad is stil gaan staan bij wat er wringt en al die Antwerpse geschoeide voeten stokken, even vraagt niemand waar vandaan, een schreeuw blijft aan een dakgoot hangen,
de auto’s wachten voor het rood en even gaat er niemand dood die iemand graag in leven houdt, het brood wordt even niet meer oud, de hoogste bomen weigeren de wind,
een val wordt net op tijd gebroken, de prater zwijgt en vraagt zich af wat hij te zeggen denkt, het water blijft verbaasd in buizen aarzelen, de haast weet niet meer waar naartoe,
maar dan als u jij golle jullie gij weer boven komen komt, boegeert het, botst het, bloeit het, vloekt het, is het toch weer later.

.

tunnelgedicht

 

tunnel 2

Gedichten op vreemde plekken

Deel 32: Op een gedenksteen

.

Het gedicht 'Na de luchtaanval' van H.H. ter Balkt.

Op een begraafplaats in Nijmegen.

Gedicht op grafsteen
 

Stichting Ongehoord! van start

Nieuwe stichting voor poëziepodium

.

De nieuwe stichting Ongehoord! is vanaf 23 september verantwoordelijk voor het poëziepodium Ongehoord Rotterdam!

Nu ook op twitter: Ongehoordbest

Facebook: Ongehoord 

en Linkedin

Voor de nieuwsbrief van het poëziepodium en alle andere activiteiten bezoek je http://www.ongehoordrotterdam.nl 

Logo-Ongehoord-1_bigger
 

Gedichten op vreemde plekken

Deel 31: De postzegel

.

De Royal Mail  gaf deze postzegel in 2001 uit. Het gedicht “’The Ad-dressing of Cats’” is in zijn geheel op de postzegel afgedrukt. De dichter is T. S. Eliot (1888-1965) die in 1948 de Nobelprijs voor Literatuur kreeg.

.

Postzegel

 

Update nieuwe bundel

Je hebt me gemaakt met je kus

.

Zoals je hier al eerder kon lezen ben ik druk in de weer samen met Alja Spaan een gedichtenbundel uit te geven bij uitgeverij 9en40 van Alja.

De bundel met de mooie titel 'Je hebt me gemaakt met je kus' bevat 2 maal 20 liefdesgedichten. 

Gedichten over de liefde van het hart, het hoofd en het lichaam.

De proefdruk hebben we bekeken en we zijn het eens over de aanpassingen. De dealine van half september gaan we niet halen maar heel lang zal het niet meer duren.

.

Ik denk dat we een mooi kerstcadeau gaan presenteren medio oktober.

.

Wordt vervolgd…

Omdat het zo'n prachtig gedicht is.

Wordsworth (1770-1850)

.

"Daffodils" (1804)

.

I wander'd lonely as a cloud

That floats on high o'er vales and hills,

When all at once I saw a crowd,

A host, of golden daffodils;

Beside the lake, beneath the trees,

Fluttering and dancing in the breeze.

.

Continuous as the stars that shine

.

And twinkle on the Milky Way,

They stretch'd in never-ending line

Along the margin of a bay:

Ten thousand saw I at a glance,

Tossing their heads in sprightly dance.

.

The waves beside them danced; but they

.

Out-did the sparkling waves in glee:

A poet could not but be gay,

In such a jocund company:

I gazed — and gazed — but little thought

What wealth the show to me had brought:

.

For oft, when on my couch I lie

.

In vacant or in pensive mood,

They flash upon that inward eye

Which is the bliss of solitude;

And then my heart with pleasure fills,

And dances with the daffodils.

Daffodils

Gedicht 'Penelope' op VKblog

Barbara Jansma

 Op de Volkskrantblog van Barbara Jansma stond een oproep om een gedicht of verhaal te schrijven bij een prent van haar hand.

Hieronder de prent en het gedicht.

Voor het blog van Brabara:  http://www.vkblog.nl/blog/145891

Penelope

 

Het kan verkeren, de druk op je hoofd

laat zich niet kanaliseren, het licht is altijd

daar als gids

de donkere spelonken van deze golvende

gewelven, het doolhof van wegen

naar een punt aan de einder


daar zit de schim van vroeger

tijden, hoe zoet de herinnering

aan de warme omhelzing

van vele zoute armen

op zwart/witte beelden van een lenige

zomer, de voetstappen die je achterliet

en verdwenen met elk nieuw

moment


nu schijnt daar nog altijd de zon

achter de wolken voor wie het wil

zien, je wilt nog één keer beleven

van toen en hoe het was

maar je gebaar wordt gesmoord

in de wind 


Penelope
 

Pearl Jam

Just breathe

Zoals mijn vaste lezers wellicht weten ben ik een fan van Pearl Jam. Hun laatste CD was een pareltje met als één van de mooiste nummers 'Just breathe'.

Ik moest aan dit nummer denken toen ik bezig was met de voorbereidingen van mijn nieuwe gedichtenbundel (de 3e, na de bundel met Alja Spaan later deze maand) met de titel 'Zoals de wind in maart graven beroert" waar een aantal gedichten in staan die over de eindigheid der dingen gaan.

Hieronder de tekst van dit prachtige nummer.

Backspacer
 

"Just Breathe"

Yes, I understand that every life must end, uh-huh
As we sit alone, I know someday we must go, uh-huh
Oh I'm a lucky man, to count on both hands the ones I love
Some folks just have one, yeah, others, they've got none

Stay with me…
Let's just breathe…

Practiced all my sins, never gonna let me win, uh-huh
Under everything, just another human being, uh-huh
I don't wanna hurt, there's so much in this world to make me bleed

Stay with me
You're all I see…

Did I say that I need you?
Did I say that I want you?
Oh, if I didn't I'm a fool you see
No one knows this more than me

As I come clean…
I wonder everyday, as I look upon your face, uh-huh
Everything you gave
And nothing you would save, oh no

Nothing you would take
Everything you gave…

Did I say that I need you?
Oh, did I say that I want you?
Oh, if I didn't I'm a fool you see
No one knows this more than me
And I come clean, ah…

Nothing you would take
Everything you gave
Hold me til I die
Meet you on the other side… 

.

Gedichten op vreemde plekken

Deel 30: In kalligrafie


Wederom niet zozeer op een vreemde plek (een kerk in het Duitse Stralsund) maar meer de manier waarop het gedicht is weer gegeven. In een soort kalligrafie met zichzelf.

titel: Die heilige Anna


DSCF7101
 

%d bloggers liken dit: