Judith Herzberg

Nog een paar gedichten van een dichteres die ik zeer bewonder.

De Zee

De zee kun je horen
met je handen voor je oren,
in een kokkel,
in een mosterdpotje,
of aan zee

Vraag

Hoe is dat zo gekomen
Van altijd blijven slapen
Tot nooit meer willen zien?

Geplaatst op 21 juli 2008, in Geen categorie en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Ook een mooie van Judith:

    Daglicht

    Uit chaos van lakens en
    voorgevoel opgestaan, gordijnen
    open, de radio aan, was
    plotseling Scarlatti
    heel helder te verstaan:
    Nu alles is zoals het is geworden,
    nu alles is zoals het is
    komt het, hoewel, misschien
    hoewel, tenslotte nog in orde.

  2. Of deze: uit de serie VLIEGEN

    Ik zag een mier die een fiets droeg
    maar wat was dat vergeleken
    met een vlieg die niets droeg.

    Judith Herzberg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: