Voor mijn dochter

nieuw gedicht

Voor mijn dochter

Waar laat je de
verwondering over
het onbegrip
geef het een plek
bedek het met jouw
mantel van liefde

Ik zie theater in het
onpeilbare blauw van je ogen
de scherts, de lach, de macht
van het spel en het spelen

Je hoofd een iets opzij
de schouders gekanteld
tegen de hoeken van je lenige lijf
het ongrijpbare verlangen
naar weerstand en prikkels

Zo verdroom je de dagen
die je liefhebt en je uitputten
je kracht geven en vertrouwen

Dagen vol hartstocht en verveling
gebiologeerd starend naar
leven, dromen en fantasieën

.

dochter

Geplaatst op 21 april 2008, in Gedichten en getagd als , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Dank je, ik weet waarom je dat zegt. Ik heb dat ooit beter gevonden voor de swing zoals ik dat noemde maar ouder en ouder wist ik wat beter was.

    Ik zie dat jij de ‘swing’ ook niet hanteert en ja dat is beter beter..

    L, Dosje

  2. Hoi Dosje,
    when you’re right, you’re right. Je nieuwste vond ik ook weer erg prima.
    Wouter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: