Categorie archief: Publicaties
SLA|Avier
De gedichten van 2012
.
Op dit blog heb ik al eerder geschreven over de stichting literaire activiteiten Avier (SLA | Avier). Op hun website http://www.slaavier.nl plaatsen ze naast het gedicht van de week onder andere ook viermaal per jaar het digitale onafhankelijke literaire vlugschrift.
Binnenkort verschijnt de bloemlezing met gedichten uit 2012. Deze bundel is te koop via de website voor € 10,- door te mailen naar info@slaavier.nl
Ook van mijn hand staat er een gedicht in deze bloemlezing.
Meer informatie op https://www.facebook.com/sla.avier?fref=ts of www.slaavier.nl
.
Dichtbundel besproken
Zoals de wind in maart graven beroert
.
Vorig jaar droeg ik mijn gedichten voor op het poëziepodium Westland georganiseerd door de bibliotheek Westland. De presentator van dit podium Ton ter Heijden wist de voordragende dichters na afloop van hun voordracht steeds op heel bijzondere wijze af te kondigen. In zeer beeldende taal, puntig en to the point. Bij de presentatie van mijn bundel in december was Ton aanwezig en schafte hij mijn bundel aan. Ik heb hem daarna gevraagd of hij mijn bundel na lezing wilde bespreken. Dit heeft hij gedaan en bij elk gedicht heeft hij een korte beschrijving gegeven. Ik zal bij een paar gedichten die op dit weblog staan (onder de categorie Gedichten) de beschrijving geven van Ton. Hiervoor naar beneden scrollen en naar older posts gaan.
.
In retrospectief: Sterk melancholische schets van indrukwekkende “Gestalt”
Dagmenu: Plastisch formulerend naar het hoofdaltaar van ‘de daad’
Het Darwin effect: Kruipen in de huid van een ander in vierkwartsmaat
Reiswijzer: Indringende metaforen als springplank naar..
Jong: Jeugdige dynamiek in eigentijdse nimbus gevangen
.
Als omschrijving van de bundel schreef Ton me:
Een zeer eigen, herkenbare stijl, waarbij de geconcentreerde bewonderaar meegloeit als eem glimwormpje in mystieke werelden. Uitgekiende woordkeus, weglaatkunst en dichtdeining geven de bundel optimale spankracht.
.
Nieuwsgierig geworden naar mijn bundel? Je kunt deze bij me bestellen voor € 14,50 bij mij (incl. verzendkosten). Je krijgt dan (als je hier prijs op stelt) de lijst van Ton erbij. Bestellen? Mail naar woutervanheiningen@yahoo.com
Publicatie en verslag
Biuletyn Lato Czerwiec 2012
.
In het zomernummer van Biuletyn van de Pools-Nederlandse Kulturele vereniging staat een fotoverslag van de Pools-Nederlandse poëziemiddag in Hoogvliet van vorige maand. Ook zijn er een aantal Poolse en Nederlandse gedichten gepubliceerd, waaronder mijn gedicht ‘Mus’.
.
1e prijs gedichtenwedstrijd
Fonds voor cultuurparticipatie
.
Enige tijd geleden heb ik meegedaan aan een oproep van het Fonds voor cultuurparticipatie om gedichten in te sturen. De beste gedichten zouden geplaatst worden in hun jaarlijkse magazine. Dacht ik. Als vorm van cultuur. Ik had al bericht gekregen van het Fonds dat mijn gedicht geplaatst zou worden. Daarover heb ik toen ook bericht op dit blog.
Vandaag kreeg ik het ‘Cultuur Magarzijn 2011′ binnen en wat schetst mijn verbazing; het betrof hier een ware gedichtenwedstrijd en mijn gedicht ‘Noodzaak van het gunnen’ heeft de eerste prijs!
Een erg leuke verrassing. Hieronder foto’s van het Magarzijn en de pagina met het gedicht. Het gedicht is te lezen onder de categorie Gedichten en dan naar beneden scrollen.
.
De optimist
Gedichten gepubliceerd
Van de redactie van de Optimist (digitaal cultureel magazine) heb ik bericht gekregen dat 3 van mijn gedichten worden gepubliceerd in dit magazine. Wanneer precies staat nog niet vast, in de loop van deze zomer.Dit zijn de titel die gepubliceerd worden.
- Noodzaak van het gunnen
- Mae West sofa
- Een man een mens
.
Voor meer informatie over de Optimist: www.deoptimist.net
Nieuw gedicht gepubliceerd op Avier
Kerfstok
Mijn gedicht ”Kerfstok” is gedicht van de week op Onafhankelijk Literair Vlugschrift Avier. Ik schreef op deze plek al eerder over dit nieuwe initiatief. Zeer de moeite waard. Te lezen op: http://www.olvavier.nl/
Zoet en fruitig versus Zuur en bitter
Of: een recensie van een recensie
De afgelopen week bekeek ik het nieuwe tv programma ‘De nieuwe Rembrandt’ samen met mijn vrouw en dochter. In dit programma worden door 3 ‘experts’ kunstwerken beoordeeld op hun ‘Rembrandtfactor’. Mijn dochter werd al snel opstandig van de opstelling en de air van de ‘experts’. Zo was er een groot wit kruis met daarop een kruisbeeld waaraan een koordje hing. Als je daar aan trok klonk een kinderliedje. De kunstenaar vertelde daar over dat het een aanklacht was tegen het kindermisbruik in de kerk. Duidelijk.
Toen het kunstwerk binnen werd gebracht voor de ‘experts’ werd er lacherig over gedaan, er werd dan nog net aan het touwtje getrokken maar het kunstwerk werd weggezet als niet ter zake doende. Mijn dochter vond dat heel onrechtvaardig. Waarom mag zo’n kunstenaar niet vertellen wat het idee is achter zo’n kunstwerk? Ik verdedigde toen nog het besluit van de programmamakers door te zeggen dat een kunstwerk als uniek werk een eigen zeggenschap moet hebben en dat in een museum ook niet bij elk kunstwerk wordt uitgelegd wat de kunstenaar er mee bedoeld heeft.
Later bedacht ik, na het lezen van een tv recensie in de Volkskrant, dat er wel degelijk iets mankeerde aan dit programma. Er werd door de ‘experts’ niet serieus nagedacht over de aangeboden kunstwerken. Een blik op het werk en men had zijn mening klaar. Niet nadenken of doordenken over wat er werd aangeboden, wat de diepere laag zou kunnen zijn. Ongetwijfeld om de vaart in het programma te houden. Terwijl er ook een kunstwerk werd binnengebracht dat al goed werd bevonden op basis van de naam van de kunstenaar. Deze was bij één van de ‘experts’ bekend en de twee andere volgde dociel zijn mening en vonden het werk ook meteen heel erg goed.
Waarom schrijf ik dit?
Ik moest hieraan denken toen ik gisteren door een goede vriend opmerkzaam werd gemaakt van het feit dat er een recensie van mijn laatste bundel was verschenen op Meander. Ene Kees G. te A. had zich aan mijn boek gezet op een manier die bij mijn vriend het stoom uit zijn oren deed komen. “Wat denkt die overjarige elitaire hippie wel. Naar mannetje met zijn paardenstaartje.”, hij had inmiddels op internet informatie ingewonnen over de schrijver van het ‘zure, naargeestige stuk’
Ik heb de recensie gelezen had daar de volgende gedachten bij.
Kees G. beweert van alles maar geeft geen voorbeelden. Niets prikkelt, alles is saai en als voorbeelden geeft hij dan korte stukjes van soms maar een paar woorden. Uit de context getrokken zonder verder commentaar waarom dat dan blijkbaar saai of monotoon-brommerig zou zijn. Als dieptepunt wordt het enige rijmende gedicht aangehaald. Pijnlijk noemt Kees G. het. Waarom Kees? Waarom is dit pijnlijk? Geef daar duiding aan, neem je werk als recensent serieus.
Laat ons neuken Nora, je windt me op
want alleen jij kunt je lippen zo tuiten
als ik streel over het vlees aan je kuiten
kom schat, nog een keer, hoppa-hoppa-hop
O, maar nu begrijp ik het zal je zeggen. Maar is dat zo? Dit is een strofe uit een gedicht van Kees G. Een strofe uit een gedicht waarmee hij een prijs heeft gewonnen. Wederom, zo uit de context getrokken zou je kunnen zeggen: lekker vulgair met een kinderlijk rijmpje aan het einde (quote bevriende dichter).
‘Als je poëzie serieus neemt, dan is er maar een maatstaf, de hoogste.’ Schrijft Kees G. Is dat zo Kees?
In de afgelopen jaren ben ik verschillende keren door dichters en aankomende dichters benaderd en gevraagd om commentaar te geven op hun gedichten. Dat heb ik altijd met nuance gedaan, niet alleen maar de zwakke punten benoemen maar vooral de sterke kanten benadrukken, stimuleren, enthousiasmeren. Een paar van deze mensen zijn inmiddels zelfs door Meander geïnterviewd en als talenten bestempeld. Wat ik maar wil zeggen is dat de beschrijving van Kees G. een zeer eenzijdig beeld schept van de werkelijkheid. Ik heb mijn bundel er even bij gepakt (en je kunt dit verifiëren door mijn blog te lezen) en wat blijkt: 3 gedichten uit de bundel hebben de eerste prijs gewonnen in poëziewedstrijden waaronder die van de LAZ en de SLAU, 4 gedichten zijn genomineerd in poëziewedstrijden of waren laureaat gedichten en maar liefst 15 gedichten werden gepubliceerd in tijdschriften, magazines en op literaire en /of poëziewebsites op het internet.
Tientallen mensen vonden mijn gedichten blijkbaar goed of goed genoeg. Wie zou er dan gelijk hebben, al die mensen en de inmiddels honderden mensen die mijn bundels hebben aangeschaft of Kees G. ‘Een zwetende schilferige zestiger’ (quote bevriend dichter)?
De kwalificaties van mijn vriend hebben allemaal door mijn hoofd gespeeld, de eerste keer dat ik de recensie las, daar ben ik heel eerlijk over, als je integriteit en je rechtvaardigheidsgevoel wordt aangetast verval je snel in vileine termen. Ik ben de eerste die zal erkennen dat niet al mijn gedichten even goed zijn, dat ik wel eens in de val van het cliché trap of dat mijn poëzie soms wel erg abstract is (dat is ook zo). Tegelijkertijd weet ik dat veel mensen van mijn gedichten genieten en dat ze mijn poëzie waarderen. De mening van 1 mens kan daar niets aan veranderen.
Ik hoop met bovenstaand stuk een eerlijk tegengeluid te hebben gegeven. En Meander? Meander stond een aantal jaar geleden te boek als licht elitair en nogal negatief in haar besprekingen van ‘minder bekende dichters’. De afgelopen jaren is daarin verandering in gekomen en ik beschouw de recensie van Kees G. dan ook maar als een incidentele terugval. Ik ben niet voor niets pas geleden Vriend van Meander geworden. Ik zal dat ook blijven, want in tegenstelling tot Kees G. hou ik wel van poëzie en al haar beoefenaren.
Dat wilde ik kwijt.
Wil je de recensie met eigen ogen lezen? Dat kan op: http://meandermagazine.net/wp/2012/04/in-het-wangslijm/
Update
- Op zondag 1 april draag ik voor bij Asher aan de Schie, aanvang 14.00 uur, ik draag voor van 15.00 tot 15.10. Verder poëzie en muziek, toegang gratis bij restaurant Asher in Schiedam.
- Een gedicht van me zal in het zomernummer verschijnen van Avier, een nieuw onafhankelijk literair vlugschrift. Bekijk op www.olvavier.nl wat ze te bieden hebben.
- Bij mij te koop met flinke korting: Zichtbaar alleen. Nu i.p.v. € 19,50 maar €14,- Mail me op woutervanheiningen@yahoo.com voor een exemplaar met of zonder opdracht, gesigneerd of niet. Ca. 60 pagina’s prachtige foto’s van Ruben Philipsen en gedichten van mijn hand. In twee hoofdstukken (Zichtbaar alleen en de 7 hoofdzonden).
Gedicht in publieksverslag 2011 fonds voor Cultuurparticipatie
Noodzaak van het gunnen
Vandaag kreeg ik van het Fonds voor Cultuurparticipatie een mail dat mijn gedicht ‘Noodzaak van het gunnen’ zal worden opgenomen in hun publieksverslag 2011.
Hier alvast het gedicht geschreven naar aanleiding van de bezuinigingen op cultuur.
.
Noodzaak van het gunnen
.
Cultuur moet zinderen
door velden met begerige mensen
langs afgronden van hemels gezang
in de harten van oude meesters
en jonge honden
.
cultuur moet zijn
waar kinderen lachen en huilen
zich verbazen over paarse koffiepotten,
stekkers en kabouters,
meters hoog op saaie rotondes
.
cultuur laat niet na
behaagt niet, vraagt niet,
draagt niet en verlaagt niet
ze dompelt onder , overrompelt
en verwondert
.
cultuur zijn wij
elke dag, zonder voorbehoud
met volle teugen, in onze adem
en ogen, onder onze huid
prikkend in alledaagse taal
Gedichten gepubliceerd
Plebs.be
Drie van mijn gedichten worden opgenomen in Plebs, tijdschrift voor literatuur. Dit Belgische tijdschrift kent ook een digitale variant die is te vinden op plebs.be
De drie gedichten die geplaatst worden zij:
- Casa Mila
- The big easy
- Chicago blues
